Μια αφήγηση

"Θεέ μου, αν υπάρχεις βοήθησέ". Έτσι κάπως ή περίπου άρχισε η εξιστόρηση της ζωής του νέου που καθόταν απέναντί μου. Διηγήθηκε: " Ήταν Μεγάλη Παρασκευή. Βρέθηκα στο πίσω μέρος ενός μικρού φορτηγού αυτοκινήτου και εκεί, σε μια άκρη υπήρχε ένα βιβλίο. Το πήρα στα χέρια μου και είδα ότι ήταν η Αγία Γραφή. Αναζήτησα τότε έναν άνθρωπο του θεού, να μιλήσουμε για το Θεό. Τώρα ξέρω την πηγή του νερού που με καθάρισε από τα ναρκωτικά.

 Από μικρός μεγάλωσα πληγωμένος από τα οικογενειακά προβλήματα. Ο πατέρας το έριξε στο ποτό. Εγώ έκλαιγα στο σχολείο αναλογιζόμενος τις σκηνές στο σπίτι. Έφηβος πιά. Δουλειά σε μπουζουκάδικο της κατηγορίας των σκυλάδικων... " Άκουσα νονούς που μιλούν με το στιλέτο και το πιστόλι, στον βίαιο στίβο της νύχτας. Μου άρεσε αυτή η αρένα. Έχοντας συντροφιά το αλκοόλ, φτιαγμένος και μ' άλλα πράγματα, βρέθηκα μια βραδιά σε ένα καταγώγι όπου περιμέναμε μια κοπελίτσα που την είχαμε βάλει να εργασθεί σε οίκο ανοχής. Καυγαδίσαμε. Μαχαίρωσα δύο!... Κατάφερα να ξεφύγω!...

Χασίς, μπόλικο χασίς... κιλά από χασίς. Μου το προμήθευαν για να το μοιράζω στις πιάτσες. Είχα χρήμα στα χέρια μου. Έτσι έβρισκα και ηρωίνη. Σνιφάρισμα. Ύστερα η ένεση. Το σώμα μου σωστό ακυβέρνητο καράβι. Πως τώρα, να εξοικονομηθεί η δόση, όταν η εργασία είναι αδύνατη, η αρρώστια μεγαλώνει και η τρέλα, ο θάνατος ακούγονται που πλησιάζουν;

Καθώς μια μέρα πήγαινα να σβήσω με βούτηξε ο αδερφός μου. Με οδήγησε σε ένα νοσοκομείο. Με βοήθησαν. Την άλλη μέρα ήταν ο μεγάλος μου προβληματισμός, καθώς είχα δει το θάνατο λίγες ώρες πριν να έρχεται και να φεύγει. Όμως ξανάρχισα τη χρήση... μέχρι που ήρθε η Μεγάλη Παρασκευή. Τότε που η μισή ανθρωπότητα γιορτάζει το Θάνατο του Αρχηγού της ζωής, του Χριστού... που θυσιάστηκε για τη σωτηρία της ανθρωπότητας... Ζήτησα να με βοηθήσει...Αν υπάρχει. Μια φλόγα άρχισε μέσα μου να ανάβει. Η φωνή του ακούστηκε μέσα από τα όμορφα χαμόμηλα, τις μαργαρίτες και τη ζωή της άνοιξης. Ξύπνησα από το λήθαργο. Άρχισα να διαβάζω τη Γραφή. Παρακαλούσα να μ' αναστήσει. ¨εδωσα προσοχή στη φωνή που αιώνες ακούγεται: "Ελάτε σε μένα οι κουρασμένοι και φορτωμένοι με τα βάσανα της ζωής, και εγώ θα σας ξεκουράσω, θα βρείτε ανάπαυση σε μένα! Πήγα και εγώ... Έτσι γλύτωσα"

σ.σ. την μαρτυρία αυτή μου την έδωσε και γραπτώς

Από το βιβλίο "Ναρκωτικά, εκκλησία και πίστη"                            
του Αθανάσιου Π. Αβραμίδη
(καρδιολόγου, καθηγητή παθολογίας του Παν. Αθηνών)  
  Εκδ. "Τήνος"