Η FEMA,ΤΑ ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΦΕΡΕΤΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ

Στρατόπεδα Συγκέντρωσης στι ΗΠΑ

Στις ΗΠΑ έχουν δημιουργηθεί, υπό την διοίκηση της F.E.M.A. περίεργες, τεράστιες εγκαταστάσεις, που μοιάζουν με στρατόπεδα – φυλακές, σε καίριες στρατηγικές θέσεις σε ολόκληρη την έκταση της χώρας.

Τέσσερις από αυτές τις εγκαταστάσεις έχουν σχεδιασθεί για την κράτηση τουλάχιστον 25.000 (πολιτικών;) κρατουμένων!

Στο λεξιλόγιο της Νέας Παγκόσμιας Τάξης τα γκούλαγκ/στρατόπεδα συγκέντρωσης λέγονται «Εγκαταστάσεις Κράτησης».

Σύμφωνα με πληροφορίες, τέτοιες εγκαταστάσεις υπάρχουν ήδη στο Τέξας (δείτε σχετικό βίντεο ΕΔΩ:) και ότι αυτή την στιγμή υπάρχουν εκεί περισσότερα από 200 άτομα, στην πλειοψηφία τους παιδιά, τα οποία συνελήφθησαν σε μεταμεσονύκτιες επιδρομές της αστυνομίας.
Πολλοί από τους έγκλειστους είναι Αμερικανοί πολίτες.
Οι κάτοικοι της περιοχής ανησυχούν και διαμαρτύρονται, και φοβούνται για το τι σημαίνει για το μέλλον αυτή η εγκατάσταση, που παρόμοιες της ξεφυτρώνουν σε ολόκληρες τις ΗΠΑ.

Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης (που έχουν μάλιστα και τον κλασικό σιδηροδρομικό σταθμό δίπλα τους! - όπως τα στρατόπεδα των Ναζί) αυτά κτίζονται και λειτουργούν από ιδιωτικές εταιρείες ασφάλειας, όπως η Corrections Corporation of America και η KBR, θυγατρική της Halliburton του Ντικ Τσέινι.
Ερευνητές έχουν ανακαλύψει τέτοια βαγόνια (φωτο) στα οποία είχαν τοποθετηθεί αλυσίδες, σε ερημικό μέρος των ΗΠΑ. Φαίνεται σαν να έχουν σχεδιασθεί για να μεταφέρουν κρατούμενους (όπως ακριβώς έκαναν οι ναζί με τους εβραίους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης). Το ΕΡΩΤΗΜΑ είναι: για ποιους προορίζονται;;


ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η F.E.M.A.


Η F.E.M.A. (Federal Emergency Management Agency), σημαίνει «Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διαχείρισης Εκτάκτων Αναγκών» και εδρεύει Fort Meade τoυ Maryland, στην έδρα της περιβόητης NSA…
Επίσημα αποστολή της είναι να διαχειρίζεται έκτακτες ανάγκες, όπως καταστροφές από σεισμούς, τυφώνες, τρομοκρατικές ενέργειες κλπ.

• Οι τεράστιες φυλακές όμως τι ρόλο παίζουν;
• Γιατί σχεδιάστηκαν για ένα τόσο μεγάλο αριθμό κρατουμένων;
• Γιατί παραμένουν σε αχρησία;
• Τι περιμένουν;
• Ή μάλλον ΠΟΙΟΥΣ περιμένουν;

Τα παρακάτω που θα διαβάσετε είναι από το βιβλίο "Ο Τελευταίος Παγκόσμιος Δικτάτορας" του Dwight Kinman, (σελ. 79-82, έκδοση στα ελληνικά: 1998).

Στρατόπεδα Κράτησης - FEMA

Αρχικά υπό την διοίκηση της FEMA, εγκρίθηκε η ίδρυση 23 στρατοπέδων κράτησης. Αυτά διεσπάρησαν σε όλη την έκταση των ΗΠΑ.
Επί πλέον, ιδρύθηκαν είκοσι συμπληρωματικά στρατόπεδα με βάση τον Στρατιωτικό Προϋπολογισμό του 1990-9 1.

Ο Δημοκρατικός γερουσιαστής του Μίτισγκαν, Carl Levin (φωτο) υπέβαλλε την Τροποποίηση του Προϋπολογισμού #656, με την οποία το Υπουργείο Άμυνας ενέκρινε, (τα έτη 1990 1991) την ίδρυση είκοσι στρατοπέδων κράτησης.

Υπάρχουν επομένως τώρα 43 στρατόπεδα κράτησης που είναι έτοιμα σε όλη την έκταση των ΗΠΑ.
Η Επιχείρηση αυτή ονομάστηκε REX-84 και ουσιαστικά, αποτελεί ένα τεράστιο Γκουλάγκ στο οποίο σκοπεύουν να φυλακίσουν όλους τους πολίτες που θα θεωρηθούν "εν δυνάμει ανατρεπτικοί". (Όσοι δηλαδή αντιστέκονται στη εγκαθίδρυση της Νέας Παγκόσμιας Τάξης τους).

Από την στιγμή που θα κηρυχθεί κατάσταση έκτακτης ανάγκης, και επιβληθεί Στρατιωτικός Νόμος σε όλη την επικράτεια των ΗΠΑ, κάθε αντιφρονών θα μετονομασθεί απλούστατα σε “εγκληματία”, “ύποπτο τρομοκράτη” και επικίνδυνο πρόσωπο για την δημόσια “τάξη και ασφάλεια”. Η κυβέρνηση, έχοντας στα χέρια της έκτακτες εξουσίες θα προσπαθήσει να επιβάλλει το νόμο χρησιμοποιώντας τις πολυάριθμες Ομοσπονδιακές αστυνομικές υπηρεσίες.


Πού Βρίσκονται τα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης;


Το “American’s Bulletin” το Νοέμβριο του 1992, έγραψε:

«Ο Λευκός Οίκος εξέδωσε μια Ντιρεκτίβα για την Εθνική Ασφάλεια, Υψηλής Διαβάθμισης (NSDD – National Security Decision Directive). Αυτή η Ντιρεκτίβα έδινε επείγουσες Οδηγίες για την ενεργοποίηση δέκα τεράστιων στρατοπέδων-φυλακών σε καίριες στρατηγικές Θέσεις σε ολόκληρη τη έκταση των ΗΠΑ.

Τέσσερις από αυτές τις εγκαταστάσεις κράτησης έχουν σχεδιασθεί για την κράτηση τουλάχιστον 25.000 πολιτικών κρατουμένων. Βρίσκονται στα εξής σημεία:

• Fort Chaffee, Αλάσκα
• Fort Drum, Στρατιωτική Περιοχή Νέας Υόρκης
• Indiantown, Στρατιωτική Περιοχή Πενσυλβάνιας
• Camp Hill, Πενσυλβάνια.
  

Συνολικά 10 στρατόπεδα συγκέντρωσης ενεργοποιήθηκαν βάσει του προγράμματος RΕΧ-84.

Οι επιπλέον έξη εγκαταστάσεις κράτησης έκτακτης ανάγκης, όπως ονομάζονται κατ’ ευφημισμό, συγκροτήθηκαν σιωπηλά σε υπάρχουσες στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ.

Αυτές είναι οι εξής:

• Fort Benning, Γεωργία
• Fort Huachua, Αριζόνα
• Αεροπορική Βάση Elgin, Φλόριδα
• Oakdale, Καλιφόρνια
• Fort McCoy, Ουαϊόμινγκ
• Αεροπορική Βάση Vandenberg, Καλιφόρνια.

Εδώ και αρκετό καιρό γίνονται προετοιμασίες για μαζικές συλλήψεις, από τη μια ακτή των ΗΠΑ μέχρι την άλλη, ύποπτων αντιφρονούντων (δηλαδή νομιμοφρόνων Αμερικανών που δεν θεωρούνται "πολιτικά ορθοί" - "political correct" - σύμφωνα με την Νεοεποχίτικη ορολογία της Νέας Παγκόσμιας Τάξης).
Στόχος μιας τέτοιας άνευ προηγουμένου επιχείρησης αστυνομικού κράτους είναι να επιτύχει αυτό που οι υποστηρικτές της Νέας Παγκόσμιας Τάξης αποκαλούν “C and C’” (Capture and Custody - Σύλληψη και Κράτηση).

Μαντέψτε ποιούς εννοούν!...

Το περιοδικό “Patriot Report” δημοσίευσε το άρθρο: ‘Η Υπουργός Δικαιοσύνης Τζάνετ Ρήνο (1993 - 2001 φωτο) συντάσσει κατάλογο προγραφών Πατριωτών:
«Σύμφωνα με τον Alyn Denham, που εκδίδει ένα Πληροφοριακό Δελτίο για την Αμερικανική πολιτική, η Υπουργός Δικαιοσύνης των ΗΠΑ έστειλε ένα εμπιστευτικό υπόμνημα σε όλους τους δικηγόρους, στο οποίο έγραφε ότι θα αρχίσουν ανακρίσεις εναντίον των εθνικιστών και των "Φονταμενταλιστών" ("φανατικών") Χριστιανών.
Το υπόμνημα, που υπογράφεται από την Υπουργό κ. Ρήνο, στάλθηκε σε δικηγόρους στο Μισσισσίπι, στην Αλαμπάμα, τη Γεωργία, τη Νότια Καρολίνα, το Αϊντάχο και τη Μοντάνα.
Ανέφερε συγκεκριμένα, ότι το FΒΙ Θα πραγματοποιήσει εκτεταμένες ανακρίσεις και παρακολουθήσεις εθνικιστών και "Φονταμενταλιστών" θρησκόληπτων ατόμων και οργανώσεων σε αυτές τις πολιτείες.

Οι φάκελοι που θα συνταχθούν γι’ αυτά τα συγκεκριμένα άτομα-στόχους θα συγκεντρωθούν στην Ουάσινγκτον στο Υπουργείο Δικαιοσύνης.
Το υπόμνημα αναφέρει ότι, σε περίπτωση "εκτεταμένης εξέγερσης", τα άτομα αυτά και οι οργανώσεις τους πρέπει να θεωρούνται ως “εν δυνάμει τρομοκράτες”.
Ο κ. Ντένχαμ γράφει: "Η ουσία όλων αυτών είναι η εξής: Οι πολίτες εκείνοι που έχουν εκτεθεί σαν υπερασπιστές του Συντάγματος, θα αρχίσουν να εμφανίζονται στη λίστα προγραφών σαν 'υπόπτοι ανατροπείς'."

Ένα άρθρο με τίτλο: “Ενα εκατομμύριο Αμερικανοί αντιμετωπίζει το φάσμα της σύλληψης με βάση Εκτελεστικό Διάταγμα”, στην εφημερίδα “Washington Report” γράφει:
Η "Επιχείρηση Κλοιός" (Operation Dragnet) είναι εν ισχύει κάτω από τον τίτλο ΙΙ του Νόμου McCarren. Με βάση αυτόν τον Νόμο, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ έχει την δυνατότητα να αναστείλει την ισχύ του Χάρτη των Δικαιωμάτων με ένα και μόνο τηλεφώνημα. Αν ο επικεφαλής της σημερινής κυβέρνησης κρίνει ότι η χώρα υφίσταται εισβολή, κατάσταση πολέμου ή το πιθανότερο, εξέγερση, έχει την δυνατότητα να ενεργοποιήσει την Επιχείρηση Κλοιός.

Πρόσφατα, έγινε γνωστό ότι ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής Univac, που βρίσκεται εγκατεστημένος σε μία μυστική τοποθεσία κοντά στην Ουάσιγκτον, έχει στις βάσεις δεδομένων του τουλάχιστον 1.000.000 ονόματα και με το πάτημα ενός κουμπιού, ο ηλεκτρονικός
υπολογιστής είναι έτοιμος να αρχίσει να εκτυπώνει χιλιάδες εντάλματα συλλήψεως!....

Περισσότερες αποκαλυπτικές πληροφορίες μπορείτε να δείτε εδώ και ολόκληρο το βίντεο (διάρκειας 82 λεπτών) μπορείτε να το βρείτε εδώ

Τελευταία έχουν "φουντώσει" οι φήμες ότι έχουν κατασκευαστεί και ήδη υπάρχουν στο στρατόπεδο της F.E.M.A. στην Τζώρτζια, 500.000 πλαστικά φέρετρα!!!
(Το γεγονός δεν είναι καθόλου φανταστικό. Βλέπε φωτογραφία)

• Για ποιούς;
• Για ποιόν λόγο;
• Τι ξέρουν;
• Τι περιμένουν;
• Ή τι ετοιμάζουν;

(τυφώνας θα είναι; καταστροφικός σεισμός; ακραίες κλιματολογικές αλλαγές; τρομοκρατική επίθεση με χημικά; πανδημία; εξέγερση λόγω "οικονομικού κραχ"; ή μήπως η "τελική λύση" για τους "μη συμμορφούμενους" στην Νέα ΠαγκόσμιαΤάξη και στον επερχόμενο Παγκόσμιο Ηγέτη / "Μεγάλο Αδελφό"; )

Εξειδικευμένο site για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης

Όποιος θέλει μπορεί να το μεταφράσεει και να το αναρτήσει ή να μας το στείλει να το αναρτήσουμε.


Κόκκινος Ουρανός - 09 Δεκεμβρίου 2009

Κέντρο υποδοχής μεταναστών Λέσβου

Κοινή συνέντευξη τύπου ΥΕΘΑ, ΑΝΥΕΘΑ και Υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη.

Ευ. Βενιζέλος: Καλημέρα. Ο κ. Μπεγλίτης κι εγώ υποδεχόμαστε με ιδιαίτερη χαρά σήμερα στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, τον Υφυπουργό Προστασίας του Πολίτη, τον συνάδελφο κ. Σπύρο Βούγια, προκειμένου να ανακοινώσουμε κι επισήμως την παραχώρηση ενός σημαντικού ακινήτου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στη Λέσβο, στη Μυτιλήνη, στην περιοχή Ουτζά, προκειμένου το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, αναλαμβάνοντας τη χρήση του χώρου αυτού, να προβεί στις ενέργειες που απαιτούνται για τη διαμόρφωση, όπως θα μας πει ο κ. Βούγιας, ενός πρότυπου κέντρου υποδοχής παράνομων μεταναστών, έτσι ώστε να αναβαθμιστεί το επίπεδο του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζουν οι άνθρωποι αυτοί, που σε πολύ μεγάλο βαθμό, είναι θύματα δουλεμπορικών κυκλωμάτων τα οποία λειτουργούν.

Λυπάμαι δε που λέω πως είναι θύματα και της αδυναμίας ή της έλλειψης βούλησης της τουρκικής πλευράς, να εφαρμόσει τις διεθνείς υποχρεώσεις της στο θέμα της μεταχείρισης της παράνομης μετανάστευσης.

Θέλω να θυμίσω ότι στα προχθεσινά συμπεράσματα του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αξιολογούν τις σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ενταξιακή της πορεία, γίνεται ιδιαίτερη αναφορά με ιδιαίτερη έμφαση στην υποχρέωση που έχει η Τουρκία να σέβεται τις διεθνείς υποχρεώσεις και να τηρεί τους όρους του πρωτοκόλλου επανεισδοχής, κάτι το οποίο δυστυχώς δε συμβαίνει.

Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και με τον τρόπο αυτό παραχωρώντας αυτό το κρίσιμο και σημαντικής αξίας ακίνητο κατά χρήση στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, συμβάλει στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος και κυρίως της παράνομης μετανάστευσης, όπως είπα και προηγουμένως, το ίδιο είχε γίνει πριν από μερικούς μήνες με ένα σημαντικό χώρο της Πολεμικής μας Αεροπορίας στη Ριτσώνα, που πρόκειται να αξιοποιηθεί κι αυτός από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.

Το σημαντικότερο όμως είναι –κι αυτό θέλω να το τονίσω με ιδιαίτερη έμφαση- πως το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και γενικότερα οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας και ο Στρατός και η Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό, εφαρμόζουν όταν και όσο εμπλέκονται στα θέματα της παράνομης μετανάστευσης με απόλυτη προσήλωση και αυστηρότητα το διεθνές δίκαιο και τους κανόνες της εθνικής νομοθεσίας. Αυτό είναι μια οδηγία απαράβατη που τηρούν τα Γενικά Επιτελεία και όλοι οι σχηματισμοί μας, οι οποίοι δεν έχουν βεβαίως την αρχική, ή τη βασική ευθύνη, αλλά επειδή η φύλαξη των συνόρων είναι εν τέλει μια αποστολή και στρατιωτική, έχει ιδιαίτερη σημασία να το τονίζουμε. Ο κ. Βούγιας έχει το λόγο.

Σπ. Βούγιας: Θα ήθελα κι εγώ να καλημερίσω και να ευχαριστήσω με τη σειρά μου το φίλο Υπουργό τον Ευάγγελο Βενιζέλο και το φίλο Αναπληρωτή Υπουργό τον Πάνο Μπεγλίτη, που τόσο φιλόξενα μας υποδέχονται σήμερα εδώ. Να τους ευχαριστήσω λοιπόν γιατί ανταποκρίθηκαν αμέσως στην πρότασή μας να μας παραχωρήσουν κατά χρηση και για όσο διάστημα χρειάζετα, αυτόν τον πολύτιμο χώρο στο νησί της Μυτιλήνης ώστε να θέσουμε τι βάσεις για ένα καινούργιο μοντέλο υποδοχής και διαχείρησης των παράνομων εισερχόμενων μεταναστών στη Χώρα μας, ώστε να ανταποκριθούμε στο επίπεδο των απαιτήσεών μιας χώρας ευρωπαικής που ανταποκρίνεται σε όλους τους κανόνες του διεθνούς δικαίου.

Τον περασμένο Οκτώβριο επισκεφθήκαμε το Κέντρο Κράτησης στην Παγανή της Μυτιλήνης. Η εικόνα που αντικρίσαμε έθιγε το βασικό πυρήνα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.Ζήτησα συγνώμη απότ υος ανθρώπους και δεσμεύτηκα όρι η Παγανή θα κλείσει.

Η παρουσία μου εκεί δημιούργησε προσδοκίες για μια μονιμότερη επίλυση του προβλήματος. Λίγες εβδομάδες αργότερα το κέντρο της Παγανής έκλεισε για επισκευές. Βούλησή μας όμως είναι να κλείσει οριστικά η Παγανή και σήμερα κάνουμε το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.

Στόχος μας δεν είναι η μετακύληση του προβλήματος σε άλλο γειτονικό νησί ή στην πρωτεύουσα. Αυτή ήταν η πολιτική που ακολουθήθηκε τα τελευταία 5 χρόνια και οδήγησε στην κατάσταση που όλοι γνωρίζουμε με κυριότερο όλων τη γκετοποίηση του ιστορικού κέντρου της Αθήνας. Στόχος μας είναι το κλείσιμο, ο τερματισμός του μοντέλου Παγανής, των χώρων δηλαδή όπου συγκεντρώνονται άνθρωποι κάτω από απάνθρωπες συνθήκες και χώρων που δεν προσφέρουν καμία απολύτως υπηρεσία και που δυσφημούν τη χώρα μας διεθνώς.

Για το λόγο αυτό ζητήσαμε από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας την παραχώρηση της χρήσης ενός οικοπέδου στην περιοχή Ουτζά της Μυτιλήνης για να προχωρήσουμε στη δημιουργία ενός πρότυπου κέντρου καταγραφής και διαχείρισης παρανόμων εισερχομένων μεταναστών. Σημειώνω ότι το χώρο αυτό τον είχε ζητήσει και στο παρελθόν η Νομαρχία από Υπουργό της Εθνικής Άμυνας της προηγούμενης κυβέρνησης, ο οποίος όμως δε δέχτηκε να τον παραχωρήσει. Θα ήθελα λοιπόν σήμερα να ευχαριστήσω δημοσίως τον Υπουργό και τον Αναπληρωτή Υπουργό Εθνικής Άμυνας τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο και τον κ. Πάνο Μπεγλίτη που έκαναν δεκτή την πρότασή μας και παραχώρησαν τη χρήση της έκτασης για το σκοπό αυτό. Η πράξη τους αυτή τους τιμά και αποδεικνύει για άλλη μια φορά άμεση συνειδητοποίηση ενός προβλήματος, βαθιά αίσθηση καθήκοντος και κοινωνική ευαισθησία. Στόχος μας είναι η λειτουργία του κέντρου καταγραφής και διαχείρισης παράνομων εισερχομένων μεταναστών στη Μυτιλήνη και θέλουμε να αρχίσει η λειτουργία αυτή μέσα στο 2010.

Στο κέντρο αυτό οι μετανάστες που έχουν μπει παράνομα στη χώρα μας, θα καταγράφονται, θα ταυτοποιούνται, θα εξετάζονται ιατρικά και στη συνέχεια θα διακρίνονται σε κατηγορίες και θα προωθούνται αναλόγως στην ενδοχώρα. Αυτοί που αιτούν άσυλο σε δομές που θα υποδειχτούν από την Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων για το άσυλο που εργάζεται αυτό τον καιρό παράλληλα, οι ασυνόδευτοι ανήλικοι σε ανοιχτά κέντρα φιλοξενίας, όσοι χρήζουν βοήθειας θα προστατεύονται όπως ορίζουν οι διεθνείς συνθήκες και οι υπόλοιποι θα απελαύνονται.

Η κατασκευή του κέντρου θα γίνει με κονδύλια που διαχειρίζεται το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Εξωτερικών Συνόρων. Για το κόστος και το χρόνο, για τη μείωση του κόστους και του χρόνου ολοκλήρωσης του Κέντρου, διερευνάται η συνεργασία με την Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου για εκπόνηση μελέτης εφαρμογής, καθώς και δυνατότητα αξιοποίησης υπαρχουσών κατασκευασμένων κατοικιών που δε χρησιμοποιούνται σήμερα και βρίσκονται αποθηκευμένα στην Αμυγδαλέζα. Είχαν χρησιμοποιήσει στη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων για τις Αστυνομικές Δυνάμεις. Είναι πολλές προκατασκευασμένες κατοικίες που μπορούν να μεταφερθούν στην περιοχή αυτή με πολύ μικρό κόστος και σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.

Μέχρι τη δημιουργία όμως του πρότυπου αυτού Κέντρου το Υπουργείο Εσωτερικών σας ενημερώνω ότι αναζητά ως προσωρινή λύση και την ενοικίαση ενός ξενοδοχείου στη Λέσβο στην οποία οι παρανόμως εισερχόμενοι μετανάστες θα παραμένουν για καταγραφή και ταυτοποίηση, έτσι ώστε να μην χρειάζεται να μεταφέρονται στη Χίο ή στη Σάμο. Αυτό θα γίνει για τους επόμενους λίγους μήνες μέχρι να οργανωθεί και να ετοιμαστεί το Κέντρο για το οποίο σας μιλούμε σήμερα.

Βέβαια μια δομή δεν αρκεί για να διευθετηθεί συνολικά το πρόβλημα. Για το λόγο αυτό συγκροτούμε ομάδα εργασίας με σκοπό την εκπόνηση μιας ολοκληρωμένης πρότασης για τη δημιουργία και τη λειτουργία πολλών Κέντρων καταγραφής και διαχείρισης παράνομα εισερχομένων μεταναστών και συμπληρωματικών δομών φιλοξενίας στη χώρα μας. Η ομάδα αυτή θα λειτουργεί παράλληλα και συντονισμένα με την ομάδα εμπειρογνωμόνων για το άσυλο και θα αποτελείται από εκπροσώπους του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, του Υπουργείου Εσωτερικών Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων για το άσυλο, της Ύπατης Αρμοστείας, του Συνηγόρου του Πολίτη, του διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης και των σημαντικότερων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στο χώρο.

Το γεγονός ότι στη χώρα μας ο αριθμός των αλλοδαπών ξεπερνά τις αντοχές της, καθώς και τα κύματα των παρανόμων εισερχομένων μεταναστών αυξάνονται συνεχώς, είναι ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα. Για να μπορέσει η χώρα μας να διαπραγματευτεί ξανά με την Ευρωπαϊκή Ένωση τόσο τον κανονισμό «Δουβλίνο ΙΙ», όσο και τη δυνατότητα μετεγκατάστασης αλλοδαπών σε άλλες χώρες της Ευρώπης που έχουν χαμηλότερο αριθμό μεταναστών, στο πλαίσιο ενός δικαιότερου καταμερισμού ευθυνών και της κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής για τη μετανάστευση που συζητείται τώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να είμαστε έτοιμοι και να έχουμε τέτοιες δομές, που να συνάδουν με ένα ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος Δικαίου.

Στην κατεύθυνση επομένως αυτή της μονιμότερης λύσης του προβλήματος της μεγάλης παρουσίας παρανόμως εισερχομένων μεταναστών στη χώρα μας, εντάσσεται και αυτό το πρότυπο Κέντρο καταγραφής και διαχείρισης αυτών, στη Μυτιλήνη του οποίου η δημιουργία ξεκινά σήμερα και κλείνοντας θα ήθελα άλλη μια φορά να ευχαριστήσω το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας για την κίνησή του αυτή. Σας ευχαριστώ

Π. Μπεγλίτης: Θα ήθελα κι εγώ κυρίες και κύριοι με τη σειρά μου να καλωσορίσω στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας τον αρμόδιο Υφυπουργό Προστασίας του Πολίτη αγαπητό φίλο και συνάδελφο Σπύρο Βούγια, στη συνέχεια της πρώτης παρέμβασης του Υπουργού του κ. Βενιζέλου.

Η σημερινή μας συνέντευξη Τύπου με το συναρμόδιο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη συμπίπτει με μια σημαντική ημέρα στα θέματα διαχείρισης της παράνομης μετανάστευσης, θέλω να σας θυμίσω ότι σήμερα ξεκινούν οι διαπραγματεύσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία για τη σύναψη μιας συμφωνίας επανεισδοχής. Ουσιαστικά δηλαδή για τη σύναψη μιας συμφωνίας διαχείρισης του μεγάλου παράνομου μεταναστευτικού ρεύματος που διέρχεται από την Τουρκία.

Η έναρξη αυτή των διαπραγματεύσεων σε καμία βεβαίως περίπτωση δεν αναιρεί ή δεν υποκαθιστά τις υποχρεώσεις, διεθνείς και διμερείς της Τουρκίας, για την αντιμετώπιση αυτού του μεγάλου μεταναστευτικού ρεύματος και βεβαίως δεν αναιρεί τις ευθύνες της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα στο πλαίσιο του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου και διμερούς Πρωτοκόλλου επανεισδοχής.

Η σημερινή συνέντευξη Τύπου και η σχετική απόφαση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας επιβεβαιώνει ένα διπλό ρόλο για το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και τις Ένοπλες Δυνάμεις. Ο πρώτος ρόλος είναι η συμμετοχή μας στη συλλογική διαχείριση του πολύ σοβαρού αυτού ανθρωπιστικού και εθνικής ασφάλειας προβλήματος. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας συλλογικά συμμετέχει ως συναρμόδιο Υπουργείο στη διαχείριση των παράνομων μεταναστευτικών ρευμάτων.
Και επιβεβαιώνεται και ο δεύτερος ρόλος του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ο κοινωνικός του ρόλος. Η διαχείριση δηλαδή ενός σημαντικού ανθρωπιστικού ζητήματος για το οποίο πολλές φορές η χώρα μας βρίσκεται υπόλογος απέναντι στους διεθνείς και ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Εγώ, έχοντας την εμπειρία και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, γνωρίζω πόσες φορές η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει κατηγορηθεί για έλλειψη υποδομών και ανθρωπιστικών κέντρων για τη φιλοξενία παράνομων μεταναστών. Και θέλω να τελειώσω τη σύντομη αυτή παρέμβαση λέγοντας ότι μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πολιτική μετανάστευσης στο μέτρο που μας αφορά και εμάς ως Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, προϋποθέτει αλληλεγγύη, προϋποθέτει μοίρασμα και κατανομή ευθυνών και βαρών μεταναστευτικών ροών στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Ελλάδα και βεβαίως και το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας προς αυτή την κατεύθυνση κινούνται. Σας ευχαριστώ πολύ.


Ευ. Βενιζέλος: Θέλει να ρωτήσει κανείς τίποτε;


Δημοσιογράφος: Θα ήθελα να σας ρωτήσω κ. Υπουργέ αν συμμερίζεστε την άποψη που έχει ακουστεί τις τελευταίες μέρες ότι κινδυνεύει η εθνική ανεξαρτησία της χώρας.


Ευ. Βενιζέλος: Αυτό έχει σχέση με τον Ουτζά;


Δημοσιαγράφος: Όχι.


Ευ. Βενιζέλος: Μισό λεπτό, έχει κανείς να ρωτήσει κάτι που έχει σχέση με τον Ουτζά;


Δημοσιιογράφος:Η διεθνής εμπειρία σε τέτοια κέντρα δείχνει εν πάση περιπτώσει ότι κακοφορμίζουν, γίνονται ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης εξαθλιωμένων. Το πρώτο ερώτημα είναι αν έχουμε κάποιο προγραμματισμό για τη δυναμικότητα αυτού του Κέντρου και σχετικό και συναφές είναι αν υπάρχουν μέτρα, πως θα αντιμετωπίσουμε αυτό το γεγονός; Με ποιο τρόπο θα αποφευχθεί να γίνει ακόμη ένα στρατόπεδο εξαθλιωμένων που θα υποσιτίζονται και θα φυτοζωούν; Υπάρχουν συγκεκριμένα μέτρα από την Κυβέρνηση γι' αυτό; Ευχαριστώ πολύ.


Σπ. Βούγιας: Κατ' αρχήν υπάρχουν οργανωμένα τέτοια πρότυπα Κέντρα υποδοχής και φιλοξενίας παρανόμως εισερχομένων μεταναστών σε πολλές πόλεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα οποία λειτουργούν κάτω από αξιοπρεπείς συνθήκες υποδοχής και λειτουργίας.

Επίσης στη δική μας χώρα θα μπορούσα να σας πω παραπέμψω στο παράδειγμα της Σάμου ή της Χίου. Είναι μικρότερης κλίμακας Κέντρα υποδοχής, η Σάμος έχει 200-250 άτομα περίπου χωρητικότητα, τόσο εκτιμάμε -για να απαντήσω και στο πρώτο σκέλος της ερώτησής σας- θα είναι και η χωρητικότητα αυτού του Κέντρου υποδοχής, άρα και στη δική μας χώρα νομίζω πως προσπαθούμε να διαμορφώσουμε τέτοιες συνθήκες αξιοπρεπούς υποδοχής και λειτουργίας.

Επομένως θέλουμε και στη Μυτιλήνη που είναι μια χώρα όπου φτάνουν παράνομα μετανάστες να υπάρχει κι ένα Κέντρο υποδοχής έξω από τον κοινωνικό ιστό όχι πολύ μακριά, αλλά οργανωμένο με πολύ αξιοπρεπείς συνθήκες, όπως σας τις περιέγραψα πριν ώστε να μην μεταφέρονται όπως γίνεται σήμερα στο μεσοδιάστημα των λίγων μηνών, οι παρανόμως αφιχθέντες μετανάστες στη Σάμο και στη Χίο και υπάρχει υπερφόρτωση εκεί. Αυτό το διάστημα του χειμώνα υπάρχει μια μικρή μείωση και επωφελούμαστε ώστε να είμαστε έτοιμοι το καλοκαίρι με τις μεθόδους που σας προανέφερα.


Δημοσιογράφος: Θα ήθελα κ. Υπουργέ αν υπάρχουν κάποια στοιχεία όσον αφορά την είσοδο παρανόμως μεταναστών για φέτος και αν υπάρχει ένα συγκριτικό στοιχείο σε σχέση με παρελθόντα έτη πρόχειρο, να μας πείτε. Κάτι έχει ακουστεί για 150.000 πέρσι. Είναι έτσι;


Σπ. Βούγιας: Είναι περίπου έτσι όπως τα λέτε. Δεν έχω αυτή τη στιγμή τον αριθμό μαζί μου, αλλά φέτος είμαστε …

(Διαλογικές συζητήσεις)

Σπ. Βούγιας: Ας απαντήσω εγώ σε όλες τις ερωτήσεις που είναι για εμένα και μετά ο Υπουργός σε όλες που είναι γι' αυτόν, ή ο Αναπληρωτής Υπουργός. Πάντως μέχρι στιγμής είμαστε 10 έως 15% χαμηλότερα.


Δημοσιογράφος: Επί τη βάση δηλαδή στα 150 πέρσι κ. Βούγια;


Σπ. Βούγιας: Ναι.


Δημοσιογράφος: Μπορείτε να μας πείτε κ. Βούγια πόσα λεφτά έχει πάρει η χώρα μας τα τελευταία χρόνια για να διατηρεί αυτά τα κολαστήρια ψυχών;


Σπ. Βούγιας: Έχω μαζί μου μια επιστολή του κ. Barrot προς τον κ. Παυλόπουλο που έχει ημερομηνία 1η Οκτωβρίου, τρεις μέρες πριν τις εκλογές επομένως είναι πάρα πολύ πρόσφατη. Λέει ότι δίνονται και είναι αλήθεια πως οι ανοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αυτή την άδικη κατανομή που σας προανέφερα πληρώνονται με κάποιο τρόπο, αρκεί εμείς να αξιοποιούμε τα χρήματα σωστά.

Μπορώ να τη μεταφράσω, είναι στα αγγλικά, δεν την πήρα μεταφρασμένη. Έχουν δοθεί περίπου 73 εκατομμύρια ή μάλλον πρόκειται να δοθούν συνολικά 73 εκατομμύρια ευρώ για την περίοδο 2008-2013. Συγκεκριμένα 5 εκατ. το 2008, 7 εκατ. 500 χιλιάδες το 2009 και 13 εκατ. υπάρχουν εγγεγραμμένα στο 2010.


Ευ. Βενιζέλος: Τα θέματα του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη θα τον ρωτήσετε, θα τον έχετε τον κ. Βούγια καθημερινά εκεί. Αν θέλετε να ρωτήσετε κάτι που έχει σχέση…


Δημοσιογράφος: Είπατε κ. Υπουργέ ότι το πρότυπο αυτό Κέντρο το οποίο θα φτιαχτεί, θα είναι ένα Κέντρο Υποδοχής καταγραφών και ταυτοποίησης και μετά μοιράσματος των μεταναστών στις ανάλογες περιοχές. Και κάποιοι απ’ αυτούς θα γυρίζουν στην πατρίδα τους. Το ερώτημα που έχω να σας κάνω είναι πολύ απλό. Είναι γνωστό σε όλους μας ότι μόλις φτάνουν στην πατρίδα μας δηλώνουν πολιτικοί πρόσφυγες και ζητάνε πολιτικό άσυλο. Πώς θα τους γυρίσετε στην πατρίδα τους;


Σπ. Βούγιας: Το ότι ζητούν πολιτικό άσυλο δε σημαίνει ότι δίδεται η ιδιότητα του πρόσφυγα σε αυτούς. Δεν εγκρίνεται η αίτησή τους. Βεβαίως η χώρα μας κατηγορείται ότι δίνει ένα πάρα πολύ μικρό ποσοστό εγκρίσεων σε αιτήματα ασύλου. Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες της Ευρώπης έχουν ένα ποσοστό που κυμαίνεται από 15 έως 25, 30 και 40%. Εμείς δίνουμε 0,2%, απορρίπτουμε όλες τις αιτήσεις, γιατί δεν μπορούμε καν να τις διαχειριστούμε, δεν μπορούμε να τις εξετάσουμε, να μπορούμε να περάσουμε αυτούς τους ανθρώπους από συνεντεύξεις.

Γι’ αυτό το λόγο και πάλι με επισπεύδων το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, παρότι απ’ την πρώτη στιγμή ο Υπουργός δήλωσε πως το θέμα του ασύλου είναι ένα θέμα νομικής και κοινωνικής φύσεως, δηλαδή πρέπει να πάει μάλλον στο Υπουργείο Εσωτερικών. Για να μη χάνουμε χρόνο συγκροτήσαμε μια πολύ διευρυμένη επιτροπή η οποία θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις και τις προτάσεις ώστε το άσυλο στην Ελλάδα να αποδίδεται σε αυτούς που πραγματικά το δικαιούνται.

Αυτό ξέρετε συνδυάζεται και με ταξιδιωτικά έγγραφα, τα οποία θα έδιναν τη δυνατότητα αν λειτουργούσαμε σωστά και αποτελεσματικά και γρήγορα, όχι μόνο να μην παρατηρούνται τα φαινόμενα της Πέτρου Ράλλη κάθε Παρασκευή βράδυ που χιλιάδες αλλοδαποί στοιβάζονται και συνωστίζονται για να πάρουν έναν αριθμό προτεραιότητας για κάποια συνέντευξη, αλλά να πάρουν και ταξιδιωτικά έγγραφα να φύγουν απ’ τη χώρα μας, να πάνε στη χώρα που επιθυμούν.

Γιατί οι περισσότεροι απ’ αυτούς δεν έχουν σκοπό, δεν είναι ο τελικός προορισμός η Ελλάδα. Εγκλωβίζονται εδώ με τη Συνθήκη Δουβλίνο ΙΙ και όπως είπα και πριν το πιο σημαντικό στην υπόθεση αυτή είναι ότι ξεκινούμε για να δείξουμε στους Ευρωπαίους εταίρους μας πως είμαστε στο ανθρωπιστικό και οργανωτικό επίπεδο της παροχής ασύλου μέσα στα πλαίσια του κοινού ευρωπαϊκού δικαίου και επομένως διεκδικούμε μία επαναδιαπραγμάτευση για μια δικαιότερη κατανομή ευθυνών σε σχέση με την ευθύνη της υποδοχής τόσων χιλιάδων μεταναστών που έρχονται και βρίσκουν πρώτη ανοιχτή πύλη τη χώρα της Ελλάδας.


Δημοσιογράφος: Ναι, αλλά πόσοι % απελαύνονται απ’ αυτούς που έρχονται παρανόμως στη χώρα μας; Πόσο % απελαύνονται, γυρνάνε πίσω δηλαδή;


Σπ. Βούγιας: Απελαύνονται όσοι μπορούν να πάνε σε μία χώρα. Εμείς τηρούμε τα ανθρώπινα δικαιώματα.


Δημοσιογράφος: Ποσοστό, πόσο %;


Σπ. Βούγιας: Απελαύνονται γύρω στο 20%; Είναι λίγο το ποσοστό που απελαύνεται διότι δεν υπάρχουν συνομιλητές στις χώρες και διμερείς σχέσεις, οι οποίες να τους υποδεχθούν εκεί κάτω από αξιοπρεπείς συνθήκες. Δεν μπορούμε να στείλουμε πίσω ανθρώπους σε χώρες με εμπόλεμη κατάσταση όπου διώκονται συνολικά. Η Ελλάδα είναι μια χώρα που έχει αναπτυγμένο αίσθημα φιλοξενίας και δικαιοσύνης.


Δημοσιογράφος: Θα ήθελα να μου πείτε κ. Βούγια πόσοι μετανάστες βρίσκονται αυτή τη στιγμή στη Μυτιλήνη; Και απ’ την ώρα που κλείσατε την Παγανή, να μας πείτε πού βρίσκονται αυτοί οι μετανάστες;


Σπ. Βούγιας: Κάθε μέρα έχουμε δελτία ενημέρωσης από εκεί. Σήμερα μπορεί να μη βρίσκεται κανείς. Πολλές φορές βρίσκονται 30 ή 40 άνθρωποι, εξαρτάται και από τα δρομολόγια των πλοίων. Εάν δεν υπάρχει δρομολόγιο πλοίων για να πάνε στη Χίο όπου τους υποδέχονται εκεί και κάνουν εκεί τη δουλειά που σας προανέφερα πριν.


Στη Μυτιλήνη σήμερα δεν πήρα το δελτίο, αλλά δεν είναι πάνω από 40-50 άνθρωποι, αν είναι εκεί, οι οποίοι μέχρι να οργανώσουμε το Κέντρο αυτό ξανά όπως σας είπα, θα προχωρήσει η διαδικασία της ενοικίασης ενός ξενοδοχείου που να μπορούν να μένουν εκεί κάτω από αξιοπρεπείς συνθήκες. Δεν μένουν πάντως πάνω από 1 ή 2 μέρες εκεί. Πηγαίνουν με το καράβι στη Χίο.


Δημοσιογράφος: Όπου και εκεί έχουν προβλήματα όμως.


Σπ. Βούγιας: Αυτό είναι άλλο πρόβλημα. Σας είπα εγώ ότι δεν υπάρχουν προβλήματα; Ξεκινήσαμε να τα αντιμετωπίζουμε απ’ την πρώτη μέρα, αυτό είναι. Είναι ένα τεράστιο πρόβλημα το μεταναστευτικό στην Ελλάδα.


Δημοσιογράφος: Η σύγχρονη πολιτική μετανάστευσης που προσδοκάτε, συνάδει δηλαδή με το να τους πάτε προκάτ;


Σπ. Βούγιας: Τα προκατ τα οποία σας αναφέρω, έχουν φιλοξενήσει Έλληνες Αστυνομικούς στη διάκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, έχουν κλιματισμό. Δεν παίρνουν πάνω από 4-5 άτομα μέσα σε ένα χώρο. Έχουν μπάνιο στο κάθε δωμάτιο.Μην υποτιμάτε την προσπάθεια που γίνεται. Θα έπρεπε να έρθετε μαζί μου στην Παγανή για να βρείτε χίλιους ανθρώπους σε τρεις χώρους, όπου πραγματικά στο δάπεδο μέσα σε νερά, απόνερα, παιδιά, γυναίκες έγκυες, μωρά, άρρωστοι, συνυπήρχαν κάτω από άθλιες συνθήκες μιας κόλασης.

Απ’ την κατάσταση αυτή να πάμε σε αυτά τα προκατασκευασμένα, νομίζω πως είναι ένα τεράστιο βήμα μέσα σε λίγους μήνες, που και εγώ δεν περίμενα ότι θα προλαβαίναμε να κάνουμε μέχρι το επόμενο καλοκαίρι. Και γι’ αυτό άλλη μια φορά, γιατί τίποτα δεν είναι δεδομένο σε αυτό τον τόπο, θέλω να ευχαριστήσω το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας γι’ αυτή την παραχώρηση.


Ευ. Βενιζέλος: Μην επαναλαμβάνουμε νομίζω πράγματα γνωστά τώρα. Με συγχωρείτε που το λέω, αλλά τα έχω διαβάσει άπειρες φορές εγώ ως αναγνώστης.


Δημοσιογράφος: Κάτι που είναι άγνωστο ενδεχομένως μπορώ να ρωτήσω τον κ. Βούγια;


Ευ. Βενιζέλος: Αν είναι άγνωστος πώς να το ξέρει ο κ. Βούγιας;


Δημοσιογράφος: Ο κ. Βούγιας σίγουρα το ξέρει. Αν το κλείσιμο, η απόφασή σας να κλείσετε την Παγανή, υπήρξε αντίδραση από τους Ευρωπαίους και αν συνδέθηκε με τη συνέχιση της λειτουργίας της Frontex, η αποκατάσταση του προβλήματος στη Μυτιλήνη.


Σπ. Βούγιας: Όχι, δεν έχει καμία σχέση. Ξεκινήσαμε από το χειρότερο, το πιο δύσκολο ανθρωπιστικό πρόβλημα που αντιμετωπίσαμε την πρώτη βδομάδα, το οποίο πιστεύω πως ήταν μια μεγάλη, μια βαριά μελανή κηλίδα στο πολιτισμένο πρόσωπο της χώρας. Στη Χίο, στη Σάμο, στον Έβρο, στην Πάτρα, υπάρχουν και εκεί πολλά προβλήματα. Αλλά αυτό ήταν το πιο οξύ πρόβλημα. Από εκεί ξεκινήσαμε και πηγαίνουμε σιγά-σιγά προς μια καλύτερη κατάσταση.


Ευ. Βενιζέλος: Και επίσης ποιος σας είπε ότι στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ειδυλλιακές οι συνθήκες κράτησης των μεταναστών; Λέω μήπως νομίζετε ότι είναι ειδυλλιακές.


Δημοσιογράφος: Είπατε προηγουμένως ότι ζητήσατε συγνώμη για τις συνθήκες διαμονής από τους παράνομους μετανάστες που βρίσκονται στην Παγανή. Μήπως σχεδιάζετε να ζητήσετε και συγνώμη από τους κατοίκους των νησιών του ανατολικού Αιγαίου, για την αποτυχία της προσπάθειας να αναχαιτιστεί αυτό το ανθρώπινο κύμα που έχει κατακλύσει ολόκληρη την ανατολική επικράτεια της Ελλάδος; Σας υπενθυμίζω ότι στο Αγαθονήσι είναι μειοψηφία αυτή τη στιγμή οι Έλληνες. Ευχαριστώ.


Σπ. Βούγιας: Εγώ δεν διαπίστωσα στην επίσκεψη μου στη Μυτιλήνη ότι η τοπική κοινώνια βλέπει το ζήτημα αυτό με τον τρόπο με τον οποίο μου περιγράφετε. Όχι μόνο δηλαδή δε χρειάζεται και να ζητήσω σηγνώμη απ' τους ανθρώπους αυτούς , αλλά κουβεντιάσαμε σε μια αίθούσα έτσι και πιστεύω ότι είναι ευχαριστημένοι οι κάτοικοι στα νησιά. Το βλέπουν το πρόβλημα με κατανόηση, συμπάθεια για το δράμα των ανθρώπων αυτών και θέλουν να βελτιωθεί η κατάσταση γιατί είναι για όλους, για την τοπική κοινωνία και για τους παράνομους μετανάστες πάρα πολύ καλύτερα έτσι όπως πάμε να το διευθετήσουμε.


Ευ. Βενιζέλος: Πάντως να σας πω κάτι; Για να μη δημιουργείται παρεξήγηση. Αφ’ ης στιγμής διέρχονται από την Τουρκία και φεύγουν απ’ τα παράλια της Τουρκίας με κάποιο ψαροκάικο ή με κάποια βάρκα και τους εντοπίζεις μεσοπέλαγα, τι δυνατότητα έχεις; Να τους σώσεις και να τους μεταφέρεις στη στεριά.


Δημοσιογράφος: Κύριε Υπουργέ το ξέρετε καλύτερα από εμάς, το αποτέλεσμα μετράει. Και το αποτέλεσμα είναι ότι αυτή τη στιγμή…


Ευ. Βενιζέλος: Αφορά τη στάση των χωρών που γεωγραφικά μεσολαβούν. Για σκεφτείτε πρακτικά, τι μπορεί να κάνει οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα εάν βρίσκει τους μετανάστες να μισοπνίγονται μέσα στη θάλασσα. Τι θα έπρεπε να κάνει;


Δημοσιογράφος: Τα παραδείγματα της Ιταλίας και της Ισπανίας δείχνουν ότι κάτι περισσότερο απ’ αυτό που γίνεται εδώ πέρα μπορεί να γίνει.


Ευ. Βενιζέλος: Ποια; Για πείτε. Δεν υπάρχουν αυτά. Σας παρακαλώ. Θα τα συζητήσετε αυτά μετά.


Δημοσιογράφος: Κύριε Βενιζέλο μία ερώτηση για σας. Κύριε Υπουργέ, κατά καιρούς βλέπουν το φως της δημοσιότητας φωτογραφίες κακομεταχείρισης παράνομων μεταναστών από στρατιωτικά περίπολα στην παραμεθόριο. Συχνά οι φωτογραφίες αυτές δημοσιεύονται στα διάφορα blogs. Πώς σκέφτεστε να αντιμετωπίσετε αυτά τα φαινόμενα και αν σκέφτεστε να κάνετε έναν κώδικα συμπεριφοράς σε συνεργασία και με το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, ώστε να ξέρουν και οι στρατιώτες της παραμεθορίου, πώς πρέπει να αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους περιστατικά.


Ευ. Βενιζέλος: Έχω ελέγξει φωτογραφίες που έχουν δημοσιευτεί στο διαδίκτυο και το συμπέρασμα στο οποίο έχουμε καταλήξει είναι ότι οι φωτογραφίες αυτές είναι όλες παλαιότερες. Πρόσφατη φωτογραφία, μετά την 4η Οκτωβρίου, μετά την ανάληψη των καθηκόντων της νέας κυβέρνησης, δεν έχουμε εντοπίσει και ελπίζω να μην εντοπίσουμε.


Διότι οι οδηγίες που έχω δώσει σε όλες τις στρατιωτικές υπηρεσίες, σε όλα τα επιτελεία και σε όλες τις μονάδες είναι να εφαρμόζουν χωρίς καμία παρέκκλιση το σύνταγμα, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, τη Σύμβαση της Γενεύης και γενικά να σέβονται την προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια όλων των παράνομων μεταναστών.

Το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη έχει την ευθύνη, το λιμενικό και η αστυνομία έχουν την κύρια ευθύνη. Βεβαίως ενδέχεται στρατιωτική δύναμη να εντοπίσει παράνομο μετανάστη που εισέρχεται στο ελληνικό έδαφος και τότε συλλαμβάνεται ώστε να τον παραδώσει στην αρμόδια αστυνομική αρχή.

Το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης δεν πρόκειται να ανεχτεί καμία παρέκκλιση από αυτόν τον άξονα που είναι σαφής και στο Γενικό Επιτελείο Στρατού και στην Αεροπορία μας και στο Ναυτικό μας, αλλά κυρίως αναφέρομαι στο ΓΕΣ, γιατί οι στρατιωτικές μονάδες είναι αυτές που ενδέχεται να εμπλακούν σε ένα παρόμοιο επεισόδιο.


Δημοσιογράφος: Όπως επισημάνατε και εσείς, η βασική αποστολή ενδεχομένως και όχι αποστολή του στρατού, δεν είναι η φύλαξη των συνόρων...


Ευ. Βενιζέλος: Η αστυνομική φύλαξη των συνόρων.


Δημοσιογράφος: Ακριβώς.


Ευ. Βενιζέλος: Βασική αποστολή του στρατού είναι η στρατιωτική φύλαξη των συνόρων.


Δημοσιογράφος: Θέλω να επισημάνω ότι πριν από μερικά χρόνια επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, είχε προσληφθεί ένας μεγάλος αριθμός από την αστυνομία ως συνοριοφύλακες. Αυτοί κατέβηκαν από τα σύνορα στα αστικά κέντρα, ακόμα και στην Ομόνοια στα αστυνομικά τμήματα.


Ευ. Βενιζέλος: Ναι, αλλά είναι προσωπικό του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.


Δημοσιογράφος: Μάλιστα, αναγκαστικά όλα αυτά τα χρόνια ο στρατός, φεύγοντας οι συνοριοφύλακες από εκεί πέρα, ενεπλάκη περισσότερο σε τέτοιες αποστολές. Έχετε συζητήσει καθόλου το θέμα με το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και πώς θα αντιμετωπιστεί;


Ευ. Βενιζέλος: Δεν εντοπίζω να υπάρχει κύμα εισόδου από τα χερσαία σύνορα τέτοιο που να μας αναγκάσει να λάβουμε κάποια πρόσθετα μέτρα, από τα χερσαία σύνορα. Και εν πάση περιπτώσει εκεί όπου υπάρχει πρόβλημα, επειδή η επανεισδοχή είναι εύκολη από τα χερσαία σύνορα, εφαρμόζονται οι κανόνες του διεθνούς δικαίου, οι οποίοι ισχύουν εν προκειμένω. Το μεγάλο πρόβλημα είναι από τα θαλάσσια σύνορα.


Δημοσιογράφος: (Μιλάει εκτός μικροφώνου).


Ευ. Βενιζέλος: Θέλετε να επαναλάβετε την ερώτηση γιατί σας έκοψα εκείνη τη στιγμή και δεν ήθελα να φανώ αγενής, απλώς για λόγους οργανωτικούς καθαρά.


Δημοσιογράφος: Επειδή ακούμε τις τελευταίες μέρες ότι υπάρχει, λόγω της οικονομικής κρίσης και ένα θέμα σε ό,τι αφορά την εθνική μας κυριαρχία. Αν συμμερίζεστε αυτόν τον προβληματισμό. Αν βάλλεται, αν κινδυνεύει η εθνική μας ανεξαρτησία.


Ευ. Βενιζέλος: Απουσίαζα δυστυχώς από τη χθεσινή συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, λόγω της επίσκεψής μου στην Κύπρο, αλλά διαβάζοντας και ακούγοντας τη σχετική δήλωση του Πρωθυπουργού, έχω σχηματίσει την εντύπωση ότι το μήνυμά του είναι πάρα πολύ απλό. Τα δημοσιονομικά προβλήματα της χώρας, είναι προφανές ότι περιορίζουν το εύρος των χειρισμών μας. Περιορίζουν τη διακριτική ευχέρεια της Ελληνικής Κυβέρνησης και μειώνουν τη διαπραγματευτική μας δύναμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και σε άλλα φόρα, όπου χειριζόμαστε πάρα πολύ σημαντικά θέματα.


Και επειδή πρέπει να έχουμε τη μεγαλύτερη δυνατή διπλωματική ισχύ και επειδή κάθε κυβέρνηση πρέπει να έχει στη διάθεσή της όλα ει δυνατόν τα μέσα άσκησης νομισματικής, εισοδηματικής, αναπτυξιακής και κοινωνικής πολιτικής, γι’ αυτό πρέπει να ανατάξουμε τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας.

Δε νομίζω ότι υπάρχει κανείς λογικά σκεπτόμενος και καλόπιστος άνθρωπος, όχι μόνο Έλληνας πολίτης, που να μην τα θεωρεί όλα αυτά αυτονόητα και φαντάζομαι ότι αυτή η προσπάθεια για την ανόρθωση της δημοσιονομικής κατάστασης και το σπάσιμο του φαύλου κύκλου στον οποίο έχουμε εμπλακεί εδώ και πάρα πολύ καιρό, αυτή η προσπάθεια είναι μια πανεθνική προσπάθεια. Μια προσπάθεια που θέλει κοινωνική και πολιτική στήριξη, θέλει συναίνεση.


Δημοσιογράφος: Να ρωτήσω κάτι επειδή το θέμα είναι επίκαιρο; Επειδή το θέμα είναι επίκαιρο και θα ήθελα τη γνώμη σας κυρίως ως πανεπιστημιακού. Θα ήσασταν υπέρ ή κατά της κατάργησης του ασύλου στα Πανεπιστήμια; Ευχαριστώ.


Ευ. Βενιζέλος: Δεν τίθεται ζήτημα κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου. Τίθεται ζήτημα σεβασμού του πανεπιστημιακού ασύλου, το οποίο δεν το παραβιάζουν μόνο αστυνομικές δυνάμεις, κάτι που συμβαίνει σπάνια, το παραβιάζουν και μη ελεγχόμενες ομάδες ατόμων που καταλύουν την ακαδημαϊκή ελευθερία. Ειλικρινά λυπάμαι όταν καλούμαι σε πανεπιστημιακού χαρακτήρα εκδηλώσεις οι οποίες προκειμένου να διεξαχθούν και προκειμένου να προστατευτούν, οργανώνονται σε μη πανεπιστημιακούς χώρους, σε ξενοδοχεία, σε συνεδριακά κέντρα, σε δημοτικές αίθουσες. Αυτό κάτι σημαίνει. Σημαίνει ότι τελικά καταφύγιο των ιδεών και της ελευθερίας του λόγου δεν είναι το Πανεπιστήμιο ως χώρος, αλλά κάποιος άλλος χώρος. Άρα το πανεπιστημιακό άσυλο καταλύεται όταν δε λειτουργεί.

Ο νόμος προβλέπει δε ότι όταν τελείται αυτόφωρο κακούργημα ή αυτόφωρο πλημμέλημα κατά της ζωής, δε χρειάζεται καν άδεια πανεπιστημιακού οργάνου, προβλέπεται αυτεπάγγελτη και άμεση επέμβαση των διωκτικών δυνάμεων. Άρα πρέπει να εφαρμόζεται ο νόμος και πρέπει να αντιληφθούμε ότι το άσυλο έχει άλλο σκοπό από αυτόν που κάποιοι νομίζουν.


Δημοσιογράφος: Και γιατί δεν εφαρμόστηκε ο νόμος στα πρόσφατα επεισόδια;


Ευ. Βενιζέλος: Εφαρμόστηκε, σε πολλές περιπτώσεις, εφαρμόστηκε.


Δημοσιογράφος: Η αστυνομία γιατί δεν έκανε παρέμβαση κ. Υπουργέ;


Ευ. Βενιζέλος: Σε μία περίπτωση υπάρχει....


Δημοσιογράφος: 10 μολότοφ βρήκαν...


Ευ. Βενιζέλος:.... που έπρεπε να εφαρμοστεί αλλά πρέπει να σας πω ότι την ευθύνη για τα θέματα αυτά την έχει πρωτίστως και καλώς την έχει η εισαγγελική αρχή. Διότι η εισαγγελική αρχή, που έχει υπό τις εντολές της τις αστυνομικές δυνάμεις, έχει και τη νομική γνώση να εκτιμήσει τα περιστατικά, να χαρακτηρίσει τις πράξεις και να δώσει τις οδηγίες που πρέπει να δώσει.


Δημοσιογράφος: Υπήρχε έλλειψη δηλαδή καλής εισαγγελικής λειτουργίας κ Υπουργέ;


Ευ. Βενιζέλος: Δε θέλω να κάνω εκτίμηση για τον τρόπο με τον οποίο η Εισαγγελία ασκεί τα καθήκοντά της. Απλώς, απαντώντας σε μια θεωρητική ερώτηση, έδωσα μια θεωρητική απάντηση.


Δημοσιογράφος: (Μιλάει εκτός μικροφώνου).


Ευ. Βενιζέλος: Ένας – ένας, βλέπω μεγάλο πάθος.


Δημοσιογράφος: Χτες στη Νομική συνεργείο καθαρισμού βρήκε 10 μολότοφ έτοιμες για εκτόξευση και τις βρήκε τελείως τυχαία.


Ευ. Βενιζέλος: Άρα οποιοσδήποτε αναφέρει ή με οποιοδήποτε τρόπο περιέλθει σε γνώση της αστυνομικής δύναμης ή της εισαγγελικής αρχής, ότι υπάρχει προπαρασκευή τέτοιων υλικών ή κατοχή ή προετοιμασία χρήσης, υπάρχει κακουργηματική πράξη που δικαιολογεί την επέμβαση χωρίς άδεια των πρυτανικών αρχών, καθαρά πράγματα. Δεν είναι το Πανεπιστήμιο ή το Πολυτεχνείο χώρος που στεγάζει εγκληματικές ενέργειες ή την προπαρασκευή εγκληματικών ενεργειών.


Δημοσιογράφος: Οι Βρυξελιώτες συνάδελφοί μου, θεωρούν ότι το μήνυμα που έρχεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση στην Αθήνα για περιστολή των δαπανών, απευθύνεται κυρίως σε σας προσωπικά και στον κ. Μπεγλίτη, ψαλίδι στους εξοπλισμούς. Έχετε νιώσει εσείς ένα τέτοιο μήνυμα, σας έχει έρθει ένα τέτοιο τελεσίγραφο;


Ευ. Βενιζέλος: Οι επαφές μας με τις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν το αντίθετο περιεχόμενο. Διότι είναι χώρες που ενδιαφέρονται να διαθέσουν οπλικά συστήματα.


Δημοσιογράφος: Τότε πώς εξηγείται αυτό;


Ευ. Βενιζέλος: Δεν είπα ότι αυτό που λέτε ευσταθεί.


Δημοσιογράφος: Όπως είπατε προηγουμένως, θα έπρεπε να υπάρξει αυτεπάγγελτη, επανέρχομαι στο προηγούμενο θέμα που συζητούσαμε πριν τα εξοπλιστικά, αυτεπάγγελτη παρέμβαση της αστυνομίας όταν διαπράττονται κακουργηματικές πράξεις.


Ευ. Βενιζέλος: Σε ποια κακουργηματική πράξη αναφέρεστε, που έχετε εντοπίσει ότι δε διετάχθη η αυτεπάγγελτη επέμβαση;


Δημοσιογράφος: Στη διάρρηξη της Πρυτανείας, στην υποστολή της σημαίας και στον τραυματισμό του Πρύτανη.


Ευ. Βενιζέλος: Με συγχωρείτε.


Δημοσιογράφος: Παρακαλώ.


Ευ. Βενιζέλος: Σας λέω το εξής. Ότι ούτε το σπάσιμο της κλειδαριάς της κεντρικής πύλης του ιστορικού κτηρίου του Πανεπιστημίου, ούτε η υποστολή της ελληνικής σημαίας συνιστούν κακουργηματικές πράξεις. Ο τραυματισμός του Πρύτανη θα μπορούσε βεβαίως να είναι βαριά σωματική βλάβη και ενδεχομένως σκοπούμενη βαριά σωματική βλάβη, αλλά μετά αμέσως αποχώρησε ο κ. Πρύτανης, γιατί το βασικό ήταν να προστατευτεί ο ίδιος και η υγεία του.

Και εν πάση περιπτώσει δεν ήταν το ζητούμενο εκείνη τη στιγμή η άμεση καταδίωξη. Όμως γιατί αλλοιώνουμε το βασικό συμπέρασμα των ημερών αυτών; Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι με το μικρότερο δυνατό κόστος, διατηρήθηκε η τάξη, η ζωή της πόλης, η λειτουργία της πόλης, το δικαίωμα των πολιτών να κινούνται ελεύθερα και αυτό έγινε με τον μεγαλύτερο δυνατό σεβασμό στα ατομικά δικαιώματα όλων των πολιτών. Είναι δύσκολες αυτές οι στιγμές κρίσης και έντασης και χρειάζεται αυτοσυγκράτηση και σωφροσύνη από όλους και νομίζω ότι το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη το χειρίστηκε κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Μια τελευταία ερώτηση και κλείνουμε.


Δημοσιογράφος: Κύριε Υπουργέ, προχθές καθώς ταξιδεύατε για Κύπρο είχαμε μια εισβολή τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών σε περιοχή δεσμευμένη για άσκηση Ελλάδας - Γαλλίας, κάτι το οποίο έγινε για δεύτερη φορά. Πριν από μερικές μέρες είχαμε εισβολή επίσης τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών σε άσκηση έρευνας και διάσωσης των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Ένα σχόλιο γι’ αυτές τις τουρκικές ενέργειες.


Ευ. Βενιζέλος: Κάθε μέρα σχεδόν έχουμε προβλήματα με παραβάσεις των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας, με παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου, με πτήσεις οπλισμένων αεροσκαφών πάνω από ελληνικά νησιά. Σχεδόν κάθε μέρα. Και κάθε μέρα η ελληνική Πολεμική Αεροπορία αντιμετωπίζει τα φαινόμενα αυτά, αναχαιτίζει και αναγνωρίζει τα τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη και το Υπουργείο Εξωτερικών προβαίνει στα σχετικά διαβήματα.

Έχω πει και άλλη φορά εδώ απευθυνόμενος σε εσάς ότι η προσπάθεια είναι να δοκιμάζονται τα αντανακλαστικά μας και βεβαίως η απώτερη προσπάθεια είναι να διαμορφώνονται συνθήκες που μειώνουν τη διπλωματική ισχύ. Εμείς έχουμε στρατηγική ψυχραιμία. Δεν αντιδρούμε με εξαρτημένα αντανακλαστικά. Εφαρμόζουμε μια στρατηγική.

Υπάρχει όμως μια λεπτή διαφορά η οποία είναι καθοριστική. Είναι άλλο πράγμα η στρατηγική ψυχραιμία και άλλο πράγμα ο μιθριδατισμός και η διολίσθηση σε σχέση με την προστασία των εθνικών συμφερόντων. Εμείς δεν διολισθαίνουμε, ούτε δηλητηριάζουμε την ετοιμότητα μας. Η ετοιμότητα μας υπάρχει, η στρατηγική μας υπάρχει. Αλλά έχουμε μια θεώρηση συνολική των πραγμάτων αυτών και δεν πρόκειται να αντιδράσουμε όπως θέλουν κάποιοι άλλοι.

Προστατεύουμε όλα τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, προστατεύουμε για την ακρίβεια την εθνική μας κυριαρχία, τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και τις διοικητικές αρμοδιότητες που ασκεί η χώρα στο πλαίσιο διεθνών συμβάσεων και διεθνών Οργανισμών και δεν πρόκειται να κάνουμε ούτε πόντο πίσω από τη γραμμή αυτή. Η οποία θα έλεγα ότι είναι κόκκινη, αλλά είναι κάτι περισσότερο από κόκκινη, είναι μια γαλανόλευκη γραμμή, η οποία συγκεντρώνει και τη συναίνεση του συνόλου του ελληνικού λαού.

Έχουμε πάντα την καλή διάθεση για μεγάλες πρωτοβουλίες, για υπερβάσεις, ώστε να μην είμαστε εγκλωβισμένοι σε μια κατάσταση η οποία δημιουργεί πολιτικές δημοσιονομικές και άλλες ασχολίες, αλλά για να υπάρχουν αυτές οι πρωτοβουλίες πρέπει να υπάρχουν έγκυροι συνομιλητές, να υπάρχουν οι προϋποθέσεις οι πολιτικές και οι κοινωνικές όχι μόνο στη δική μας πλευράς αλλά και στην άλλη πλευρά.


Δημοσιογράφος: Είναι τεράστια τα έξοδα αυτών των οποίων είπατε πριν από δευτερόλεπτα. Είπατε υποστηρίζουμε, αναχαιτίζουμε …


Ευ. Βενιζέλος: Αυτό είναι μια κατάσταση η οποία υπάρχει στη χώρα από το 1974, επί 35 ολόκληρα χρόνια. Εμείς είμαστε κήρυκες της ανάγκης να αποκτήσει η χώρα μέρισμα ειρήνης. Και βεβαίως πρέπει να σας πω ότι οφείλουμε να ξεκινήσουμε από κάπου αλλού. Οφείλουμε να ξεκινήσουμε από αυτό που ήδη κάνουμε και το κάνουμε πολύ συστηματικά με τον κ. Μπεγλίτη τους τελευταίους 2 μήνες, από τη ριζική και χωρίς προκαταλήψεις και στερεότυπα επαναξιολόγηση όλων των εξοπλιστικών προγραμμάτων και όλων των αμυντικών δαπανών με κριτήριο το αν αυτές οι δαπάνες είναι πράγματι χρήσιμες και αποδοτικές με βάση την εκτίμηση απειλής και με βάση τις επιχειρησιακές ανάγκες. Αφού το κάνουμε αυτό, ή παραλλήλως αν θέλετε, θα εξετάσουμε και το μείζον που είναι να αλλάξει αυτή καθ’ εαυτή η απειλή. Αλλά για να αλλάξει η απειλή πρέπει να αρθεί. Ευχαριστώ πολύ.

Αθήνα 10 Δεκεμβρίου 2009

Επιστολή κληρικών προς την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος

                     8 Ο­κτω­βρί­ου 2009
                              Προς

Την Σε­πτήν Ι­ε­ραρ­χί­αν της Εκ­κλη­σί­ας της Ελ­λά­δος 

                         Μα­κα­ρι­ώ­τα­τε,
            Σε­βα­σμι­ώ­τα­τοι ά­γι­οι Αρ­χι­ε­ρείς, 

  Τις τε­λευ­ταί­ες η­μέ­ρες, και εν ό­ψει της Συ­νό­δου της Ο­λο­με­λεί­ας της Μι­κτής Ε­πι­τρο­πής Θε­ο­λο­γι­κού Δι­α­λό­γου Ορ­θο­δό­ξων-Ρω­μαι­ο­κα­θο­λι­κών στην Κύ­προ, ε­πι­χει­ρεί­ται α­πό το Οι­κου­με­νι­κό Πα­τρι­αρ­χεί­ο μί­α προ­σπά­θει­α σπι­λώ­σε­ως, συ­κο­φαν­τή­σε­ως, εκ­φο­βι­σμού και φι­μώ­σε­ως ό­λων ό­σοι ε­ξέ­φρα­σαν το τε­λευ­ταί­ο δι­ά­στη­μα την αν­τί­θε­σή τους στα σύγ­χρο­να οι­κου­με­νι­στι­κά α­νοίγ­μα­τα και την πο­ρεί­α του θε­ο­λο­γι­κού δι­α­λό­γου.

  Η προ­σπά­θει­α αυ­τή έ­χει λά­βει την ε­πί­ση­μη έκ­φρα­σή της σε δύ­ο ε­πι­στο­λές, μί­α του Πα­ναγιωτά­του Οι­κου­με­νι­κού Πα­τρι­άρ­χου κ. Βαρ­θο­λο­μαί­ου προς τον Μα­κα­ρι­ώ­τα­το Αρ­χι­ε­πί­σκο­πο Α­θη­νών και Πά­σης Ελ­λά­δος κ. Ι­ε­ρώ­νυ­μο και μί­α του Σε­βα­σμι­ω­τά­του Μη­τρο­πο­λί­του Περ­γά­μου κ. Ι­ω­άν­νου προς ό­λους τους Σε­βα­σμι­ω­τά­τους Μη­τρο­πο­λί­τες της Εκ­κλη­σί­ας της Ελ­λά­δος.

  Και στις δύ­ο αυ­τές ε­πι­στο­λές πα­ρα­τη­ρούν­ται στοι­χεί­α πα­ρεμ­βα­τι­κής τα­κτι­κής και ει­σχω­ρή­σε­ως στα της Εκ­κλη­σί­ας της Ελ­λά­δος, α­πο­προ­σα­να­το­λι­σμού και ε­πι­λε­κτι­κής α­να­φο­ράς ε­νερ­γει­ών και α­πο­φά­σε­ων, κα­θώς και παν­τε­λής έλ­λει­ψη ε­πι­χει­ρη­μά­των και τε­κμη­ρι­ω­μέ­νου λό­γου.

  Α­πό το ύ­φος και το πε­ρι­ε­χό­με­νο των ε­πι­στο­λών α­πορ­ρέ­ει μί­α α­πα­ξί­ω­ση προς την Εκ­κλη­σί­α της Ελ­λά­δος, τους Σε­βα­σμι­ω­τά­τους Μη­τρο­πο­λί­τες της, τους κλη­ρι­κούς και μο­να­χούς της, τους Κα­θη­γη­τές θε­ο­λό­γους της και τον πι­στό λα­ό της. Ό­λους αυ­τούς τους μέμ­φον­ται για «ζη­λω­τι­κές τά­σεις», σχι­σμα­τι­κή δι­ά­θε­ση, έλ­λει­ψη ε­πι­γνώ­σε­ως, «ο­λι­γω­ρί­α», «α­πα­ξί­ω­ση των συ­νο­δι­κών α­πο­φά­σε­ων», «εμ­πά­θει­α, φα­να­τι­σμό η μα­νί­α αυ­το­προ­βο­λής».

  Εί­ναι η γνω­στή τα­κτι­κή των α­φο­ρι­σμών και της συλ­λή­βδην κα­τα­δί­κης, που δεν α­νέ­χε­ται αν­τί­λο­γο, που α­δυ­να­τεί να δι­α­νο­η­θεί δεύ­τε­ρη ά­πο­ψη, που συν­τρί­βει ό­ποι­ον ε­πι­χει­ρεί να την εκ­φέ­ρει. Η γνω­στή τα­κτι­κή, που α­ρέ­σκε­ται σε πει­θα­ναγ­κα­σμούς, σε πο­δη­γέ­τη­ση, σε ο­λο­κλη­ρω­τι­κή ε­πι­βο­λή, σε εκ­κλη­σι­α­στι­κό ρα­γι­α­δι­σμό.

  Εί­ναι εμ­φα­νής η δι­ά­θε­ση εκ μέ­ρους των δύ­ο υ­ψη­λών α­ξι­ω­μα­τού­χων να ει­σχω­ρή­σουν σε ε­σω­τε­ρι­κές υ­πο­θέ­σεις της Εκ­κλη­σί­ας της Ελ­λά­δος. Με α­νοί­κει­ους χα­ρα­κτη­ρι­σμούς, υ­πο­δεί­ξεις, έμ­με­σους εκ­βι­α­σμούς και α­πει­λές ε­πι­χει­ρεί­ται η πο­δη­γέ­τη­ση και η χει­ρα­γώ­γη­ση των Ι­ε­ραρ­χών και η τε­χνη­τή ε­κμαί­ευ­ση της α­πο­φά­σε­ώς τους.

  Η Εκ­κλη­σί­α της Ελ­λά­δος κα­λεί­ται, με τον τρό­πο αυ­τό, ου­σι­α­στι­κά να κα­τα­δι­κά­σει τους ί­δι­ους τους Ε­πι­σκό­πους της, τους κλη­ρι­κούς της, τους μο­να­χούς της και τον πι­στό λα­ό της, που υ­πέ­γρα­ψαν και συ­νε­χί­ζουν να υ­πο­γρά­φουν την «Ο­μο­λο­γί­α Πί­στε­ως», α­φού, κα­τά τον Οι­κου­με­νι­κό Πα­τρι­άρ­χη, «μη κα­τα­δι­κά­ζου­σα αλ­λά δε­χο­μέ­νη σι­ω­πη­ρώς.­.­.. δη­μι­ουρ­γεί προ­βλη­μα­τι­σμόν ου­χί μό­νον εις το ποί­μνι­ον αυ­τής, αλ­λά και εις την με­τά των λοι­πών Ορ­θο­δό­ξων Εκ­κλη­σι­ών κοι­νω­νί­αν αυ­τής». Αν η Εκ­κλη­σί­α Κων­σταν­τι­νου­πό­λε­ως εί­χε ποί­μνι­ο ευ­αί­σθη­το εις τα οι­κου­με­νι­στι­κά δρώ­με­να, θα αν­τι­με­τώ­πι­ζε τις ί­δι­ες α­νη­συ­χί­ες και τους ί­δι­ους κα­λούς προ­βλη­μα­τι­σμούς. Η πα­ρα­δο­σι­α­κή Εκ­κλη­σί­α της Ελ­λά­δος ό­χι μό­νο δεν δη­μι­ουρ­γεί προ­βλή­μα­τα στην με­τά των λοι­πών Ορ­θο­δό­ξων Εκ­κλη­σι­ών κοι­νω­νί­α, αλ­λά σ αυ­τή και στις υ­γι­είς και ι­σχυ­ρές θε­ο­λο­γι­κές της δυ­νά­μεις στη­ρί­ζον­ται πάν­το­τε οι ο­μό­δο­ξοι α­δελ­φοί μας, ό­πως φά­νη­κε και α­πό την ευ­ρεί­α δι­ορ­θό­δο­ξη α­πο­δο­χή της «Ο­μο­λο­γί­ας».

  Και δι­ε­ρω­τώ­με­θα, με­τά πό­νου ψυ­χής, αν α­να­λο­γί­στη­κε πο­τέ ο Οι­κου­με­νι­κός Πα­τρι­άρ­χης ό­χι μό­νον τον προ­βλη­μα­τι­σμό, αλ­λά την βα­θει­ά ο­δύ­νη, την α­πο­γο­ή­τευ­ση και τον έν­το­νο σκαν­δα­λι­σμό, που προ­κα­λεί ο ί­δι­ος και ο συ­σχη­μα­τι­σμός με τους αι­ρε­τι­κούς στο ορ­θό­δο­ξο ποί­μνι­ο.

  Κα­τη­γο­ρεί το κεί­με­νο της «Ο­μο­λο­γί­ας Πί­στε­ως» ό­τι δή­θεν σε αυ­τό «ε­νυ­πάρ­χει το σπέρ­μα του σχί­σμα­τος». Και δι­ε­ρω­τώ­με­θα πως με τό­ση ευ­κο­λί­α α­να­γο­ρεύ­ον­ται σε σχι­σμα­τι­κά τα αυ­το­νό­η­τα της πί­στε­ώς μας. Εί­ναι σχι­σμα­τι­κοί οι Ά­γι­οι και Πα­τέ­ρες της Εκ­κλη­σί­ας μας, που ε­θέ­σπι­σαν και ε­δογ­μά­τι­σαν την α­λή­θει­α και την α­κρί­βει­α της α­μω­μή­του ορ­θο­δό­ξου πί­στε­ώς μας; Μή­πως αυ­τό ε­πι­βε­βαι­ώ­νει πα­λαι­ό­τε­ρη α­πα­ρά­δε­κτη πα­τρι­αρ­χι­κή θέ­ση, σύμ­φω­να με την ο­ποί­α «οι κλη­ρο­δο­τή­σαν­τες εις η­μάς την δι­ά­σπα­σιν προ­πά­το­ρες η­μών υ­πήρ­ξαν α­τυ­χή θύ­μα­τα του αρ­χε­κά­κου ό­φε­ως και ευ­ρί­σκον­ται ή­δη εις χεί­ρας του δι­και­ο­κρί­του Θε­ού»; (Ε­πί­σκε­ψις, 30.11.1998).

  Και στις δύ­ο ε­πι­στο­λές γί­νε­ται συ­νε­χής ε­πί­κλη­ση των πα­νορ­θο­δό­ξων α­πο­φά­σε­ων, που α­φο­ρούν στην συ­νέ­χι­ση του θε­ο­λο­γι­κού δι­α­λό­γου με τους ε­τε­ρο­δό­ξους. Οι α­πο­φά­σεις αυ­τές ου­δέ­πο­τε αμ­φι­σβη­τή­θη­καν α­πό τους α­σκούν­τες κρι­τι­κή στον οι­κου­με­νι­σμό, πα­ρό­τι, βε­βαί­ως, δεν α­πο­τε­λούν θέ­σφα­το και ού­τε υ­πε­ρι­σχύ­ουν των α­πο­φά­σε­ων των Οι­κου­με­νι­κών Συ­νό­δων και της δογ­μα­τι­κής δι­δα­σκα­λί­ας και συ­νει­δή­σε­ως της Εκ­κλη­σί­ας.

  Η κρι­τι­κή η ο­ποί­α έ­χει α­σκη­θεί α­φο­ρά κυ­ρί­ως α­νοίγ­μα­τα, ε­νέρ­γει­ες και κεί­με­να, που δεν έ­χουν στη­ρι­χθεί σε πα­νορ­θό­δο­ξη α­πό­φα­ση και ου­δέ­πο­τε εγ­κρί­θη­καν συ­νο­δι­κά, αλ­λά αν­τι­θέ­τως αν­τι­με­τω­πί­σθη­καν αρ­νη­τι­κά α­πό ορ­θο­δό­ξου πλευ­ράς. Πρό­κει­ται για την ε­φαρ­μο­γή και την α­πο­δο­χή στην πρά­ξη της πα­ναι­ρέ­σε­ως του Οι­κου­με­νι­σμού.

  Στην ε­πι­στο­λή του προς τον Μα­κα­ρι­ώ­τα­το κ. Ι­ε­ρώ­νυ­μο ο Οι­κου­με­νι­κός Πα­τρι­άρ­χης υ­πο­στη­ρί­ζει ό­τι «τας με­τά των ε­τε­ρο­δό­ξων ε­πα­φάς εγ­κρί­νουν δια συ­νο­δι­κών α­πο­φά­σε­ων πά­σαι αι Ορ­θό­δο­ξοι Εκ­κλη­σί­αι». 

Και τί­θε­ται το ε­ρώ­τη­μα: 

  Ποι­ές συ­νο­δι­κές α­πο­φά­σεις πα­σών των Ορ­θο­δό­ξων Εκ­κλη­σι­ών ε­νέ­κρι­ναν την συμ­με­το­χή του Οι­κου­με­νι­κού Πα­τρι­άρ­χου στις πα­πι­κές λει­τουρ­γί­ες στο Βα­τι­κα­νό; 

Ποι­ές συ­νο­δι­κές α­πο­φά­σεις πα­σών των Ορ­θο­δό­ξων Εκ­κλη­σι­ών ε­νέ­κρι­ναν την συμ­με­το­χή του αι­ρε­σι­άρ­χη Πά­πα στην ορ­θό­δο­ξη Θεί­α Λει­τουρ­γί­α και την αν­ταλ­λα­γή λει­τουρ­γι­κού α­σπα­σμού με τον Οι­κου­με­νι­κό Πα­τρι­άρ­χη; 

Ποι­ές συ­νο­δι­κές α­πο­φά­σεις πα­σών των Ορ­θο­δό­ξων Εκ­κλη­σι­ών ε­νέ­κρι­ναν την συμ­με­το­χή σε συμ­προ­σευ­χές και λα­τρευ­τι­κές πρά­ξεις των ε­τε­ρο­δό­ξων; 

Ποι­ές συ­νο­δι­κές α­πο­φά­σεις πα­σών των Ορ­θο­δό­ξων Εκ­κλη­σι­ών έ­κα­ναν δε­κτές α­πό ορ­θο­δό­ξου πλευ­ράς τις αι­ρε­τι­κές θε­ω­ρί­ες των κλά­δων, των α­δελ­φών εκ­κλη­σι­ών, των δύ­ο πνευ­μό­νων, της α­πο­δο­χής του βα­πτί­σμα­τος των ε­τε­ρο­δό­ξων; 

Ποι­ές συ­νο­δι­κές α­πο­φά­σεις πα­σών των Ορ­θο­δό­ξων Εκ­κλη­σι­ών α­νε­γνώ­ρι­σαν το Βα­τι­κα­νό ως Εκ­κλη­σί­α και τον Πά­πα ως κα­νο­νι­κό ε­πί­σκο­πο, συ­νυ­πεύ­θυ­νο για την δι­α­ποί­μαν­ση των Χρι­στι­α­νών;

  Η ε­πί­μο­νη ε­πί­κλη­ση των συ­νο­δι­κών α­πο­φά­σε­ων και η πε­ρι­χα­ρά­κω­ση σ' αυ­τές κα­θι­στά α­κό­μη πιο α­να­ξι­ό­πι­στη την ε­πι­χει­ρη­μα­το­λο­γί­α των δύ­ο ε­πι­στο­λών, α­φού, ό­πως α­πο­δει­κνύ­ε­ται, πλεί­στες ό­σες ε­νέρ­γει­ές τους πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν ε­ρή­μην η κα­θ' υ­πέρ­βα­ση η και αν­τί­θε­τα προς τις συ­νο­δι­κές α­πο­φά­σεις.

  Ε­πι­ση­μαί­νου­με ε­πί­σης την γνω­στή τα­κτι­κή της δι­πλής γραμ­μής πλεύ­σε­ως. Μί­α ορ­θο­δο­ξό­τα­τη γραμ­μή στις Πα­νορ­θό­δο­ξες Δι­α­σκέ­ψεις και στις α­λε­πάλ­λη­λες πε­ρι­ο­δεί­ες α­νά τις Μη­τρο­πό­λεις της Ελ­λά­δος και το Ά­γι­ο Ό­ρος και μί­α άλ­λη, οι­κου­με­νι­στι­κή γραμ­μή στις ε­πα­φές με τους ε­τε­ρο­δό­ξους. Ό­χι το ναί ναί και το ου ου, αλ­λά άλ­λο­τε ναί και άλ­λο­τε ου.

  Οι α­πο­φά­σεις για πα­ρά­δειγ­μα της Γ΄ Πα­νορ­θο­δό­ξου Προ­συ­νο­δι­κής Δι­α­σκέ­ψε­ως (1986), που ε­πι­κα­λεί­ται ο Οι­κου­με­νι­κός Πα­τρι­άρ­χης, έ­χουν ε­πα­νει­λημ­μέ­να πα­ρα­βι­α­στεί σε τέ­τοι­ο βαθ­μό, που να τις κα­θι­στούν κε­νό γράμ­μα.

  Α­να­φέ­ρου­με ως έ­να χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα το τε­λι­κό κεί­με­νο της Θ΄ Γε­νι­κής Συ­νε­λεύ­σε­ως του Π.Σ.Ε. στο P­o­r­to A­l­e­g­re, το ο­ποί­ο συ­νυ­πέ­γρα­ψαν και οι ορ­θό­δο­ξοι αν­τι­πρό­σω­ποι και ό­που συ­νο­μο­λο­γεί­ται ό­τι:
«Ο­μο­λο­γού­με Μί­α, Α­γί­α, Κα­θο­λι­κή και Α­πο­στο­λι­κή Εκ­κλη­σί­α, ό­πως αυ­τή ο­ρί­ζε­ται α­πό το σύμ­βο­λο Νι­καί­ας-Κων/πο­λης (381). Κά­θε εκ­κλη­σί­α (σημ. που συμ­με­τέ­χει στο Π.Σ.Ε.) εί­ναι η Εκ­κλη­σί­α κα­θο­λι­κή και ό­χι α­πλά έ­να μέ­ρος της. Κά­θε εκ­κλη­σί­α εί­ναι η Εκ­κλη­σί­α κα­θο­λι­κή, αλ­λά ό­χι στην ο­λό­τη­τά της. Κά­θε εκ­κλη­σί­α εκ­πλη­ρώ­νει την κα­θο­λι­κό­τη­τά της, ό­ταν εί­ναι σε κοι­νω­νί­α με τις άλ­λες εκ­κλη­σί­ες» (P­o­r­to A­l­e­g­re, Φε­βρου­ά­ρι­ος 2006).

  Σε ό,τι α­φο­ρά δε τον δι­με­ρή θε­ο­λο­γι­κό δι­ά­λο­γο με τους Ρω­μαι­ο­κα­θο­λι­κούς, στα πλαί­σι­α της Δι­ε­θνούς Μι­κτής Ε­πι­τρο­πής Θε­ο­λο­γι­κού Δι­α­λό­γου, εί­ναι ο­φθαλ­μο­φα­νής η ε­κτρο­πή α­πό τις πα­νορ­θό­δο­ξες α­πο­φά­σεις και τις δε­σμεύ­σεις. Εί­ναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ό­τι τα Μνη­μό­νι­α των Ορ­θο­δό­ξων Προ­κα­θη­μέ­νων, τα ο­ποί­α ε­πι­λε­κτι­κά ε­πι­κα­λεί­ται ο Σε­βα­σμι­ώ­τα­τος Μη­τρο­πο­λί­της Περ­γά­μου, θέ­τουν ως προ­ϋ­πό­θε­ση για την συ­νέ­χι­ση του δι­α­λό­γου και την αλ­λα­γή της θε­μα­το­λο­γί­ας του την προ­η­γού­με­νη ου­σι­α­στι­κή κα­τα­δί­κη της Ου­νί­ας.

  Το ζή­τη­μα, βε­βαί­ως, της Ου­νί­ας δεν συ­ζη­τή­θη­κε ού­τε στο Βε­λι­γρά­δι το 2004 ού­τε και στη Ρα­βέν­να το 2007 στις αν­τί­στοι­χες Συ­νό­δους της Μι­κτής Ε­πι­τρο­πής Θε­ο­λο­γι­κού Δι­α­λό­γου. Στο κεί­με­νο μά­λι­στα της Ρα­βέν­νας γί­νε­ται έμ­με­σος, αλ­λά σα­φέ­στα­τος δι­α­χω­ρι­σμός του θέ­μα­τος της Ου­νί­ας α­πό το συ­ζη­τού­με­νο στην πα­ρού­σα φά­ση του δι­α­λό­γου. Α­να­φέ­ρει ε­πί λέ­ξει το κεί­με­νο της Ρα­βέν­νας:
«Α­πό του έ­τους 1990 μέ­χρι το 2000 το κύ­ρι­ον θέ­μα, το ο­ποί­ον συ­νε­ζη­τή­θη υ­πό της Ε­πι­τρο­πής, ή­το αυ­τό της «Ου­νί­ας» (Κεί­με­νον του Μπε­λε­μεν­τί­ου, 1993, Βαλ­τι­μό­ρη, 2000), θέ­μα, το ο­ποί­ον θα ε­ξε­τά­σω­μεν πε­ραι­τέ­ρω εις το εγ­γύς μέλ­λον. Εν τω πα­ρόν­τι ε­πι­λαμ­βα­νό­με­θα του θέ­μα­τος, το ο­ποί­ον ε­τέ­θη εις το τέ­λος του Κει­μέ­νου του Βά­λα­μο και με­λε­τώ­μεν τα θέ­μα­τα εκ­κλη­σι­α­στι­κής κοι­νω­νί­ας, της συ­νο­δι­κό­τη­τας και της ε­ξου­σί­ας».

  Πα­ρα­λεί­που­με την α­πα­ρά­δε­κτη και προ­κλη­τι­κή α­πο­σι­ώ­πη­ση και ε­ξα­φά­νι­ση στη Ρα­βέν­να της κα­τα­δί­κης της Ου­νί­ας με α­πό­φα­ση της Ο­λο­με­λεί­ας στο F­r­e­i­s­i­ng του Μο­νά­χου το 1990, που α­πο­δει­κνύ­ει πό­σο α­να­ξι­ό­πι­στοι εί­ναι οι του Βα­τι­κα­νού στο Δι­ά­λο­γο, α­φού άλ­λες α­πο­φά­σεις δέ­χον­ται και άλ­λες α­πορ­ρί­πτουν, γρά­φον­τάς μας, κα­τά το λε­γό­με­νον, «εις τα πα­λαι­ό­τε­ρα των υ­πο­δη­μά­των τους», και πα­ρα­τη­ρού­με ό­τι εί­ναι πρό­φα­ση και υ­πεκ­φυ­γή του μη­τρο­πο­λί­του Περ­γά­μου ό­τι θα συ­ζη­τη­θεί προ­σε­χώς το θέ­μα της Ου­νί­ας εις τα πλαί­σι­α της συ­ζη­τή­σε­ως του θέ­μα­τος πε­ρί του πρω­τεί­ου του Πά­πα. Το θέ­μα της Ου­νί­ας έ­πρε­πε να εί­χε κλεί­σει με την α­πό­φα­ση του F­r­e­i­s­i­ng του Μο­νά­χου, ό­που Ορ­θό­δο­ξοι και Ρω­μαι­ο­κα­θο­λι­κοί υ­πέ­γρα­ψαν την κα­τα­δί­κη της Ου­νί­ας. Πρέ­πει να αι­σχύ­νον­ται και ό­χι να προ­κα­λούν αυ­τοί που τα­πεί­νω­σαν την Ορ­θο­δο­ξί­α στο B­a­l­a­m­a­nd του Λι­βά­νου (1993), ό­που με α­που­σί­α έ­ξι αυ­το­κε­φά­λων εκ­κλη­σι­ών (Ι­ε­ρο­σό­λυ­μα, Σερ­βί­α, Βουλ­γα­ρί­α, Γε­ωρ­γί­α, Ελ­λάς, Τσε­χοσ­λο­βα­κί­α) συρ­θή­κα­με σε και­νούρ­γι­α πε­ριτ­τή συ­ζή­τη­ση για την Ου­νί­α, με την ο­ποί­α τη α­παι­τή­σει του Βα­τι­κα­νού α­κυ­ρώ­σα­με την α­πό­φα­ση του Μο­νά­χου (1990), α­θω­ώ­σα­με την Ου­νί­α και το χει­ρό­τε­ρο προ­βή­κα­με σε σο­βα­ρές πα­ρα­χω­ρή­σεις σε θέ­μα­τα πί­στε­ως· ε­ξι­σώ­σα­με ε­κεί εκ­κλη­σι­ο­λο­γι­κά την Ορ­θό­δο­ξη και την Ρω­μαι­ο­κα­θο­λι­κή «Εκ­κλη­σί­α», αρ­νη­θέν­τες ό­τι η Ορ­θό­δο­ξη Εκ­κλη­σί­α εί­ναι η Μί­α, Α­γί­α, Κα­θο­λι­κή και Α­πο­στο­λι­κή Εκ­κλη­σί­α. Και μό­νο αυ­τό έ­πρε­πε να φράτ­τει το στό­μα και να συγ­κρα­τεί την γρα­φί­δα ό­σων τολ­μούν να ο­μι­λούν για σε­βα­σμό των συ­νο­δι­κών α­πο­φά­σε­ων, τις ο­ποί­ες κα­τε­ξευ­τέ­λι­σαν. Ε­ξα­κο­λου­θού­με μά­λι­στα να δε­χό­μα­στε την Ου­νί­α ως συ­νο­μι­λη­τή μας στο Δι­ά­λο­γο.

  Σε ό,­τι α­φο­ρά δε συ­νο­λι­κά το κεί­με­νο της Ρα­βέν­νας, το ο­ποί­ο έ­χει δε­χθεί ο­ξύ­τα­τες κρι­τι­κές α­πό ορ­θο­δό­ξου πλευ­ράς, δι­ό­τι εκ­χω­ρεί την ορ­θό­δο­ξη εκ­κλη­σι­ο­λο­γί­α στους αι­ρε­τι­κούς, δεν έ­χει υ­πάρ­ξει μέ­χρι σή­με­ρα καμ­μί­α α­πο­λύ­τως συ­ζή­τη­ση, ε­νη­μέ­ρω­ση, α­πό­φα­ση η έγ­κρι­ση σε Συ­νο­δι­κό ε­πί­πε­δο α­πό την Εκ­κλη­σί­α της Ελ­λά­δος.

  Σε ποι­ές Πα­νορ­θό­δο­ξες α­πο­φά­σεις α­να­φέ­ρον­ται οι δύ­ο α­ξι­ω­μα­τού­χοι, ό­ταν δεν υ­πάρ­χουν καν Συ­νο­δι­κές εγ­κρί­σεις της Εκ­κλη­σί­ας της Ελ­λά­δος για τα 10 κεί­με­να των Συ­νε­λεύ­σε­ων της Μι­κτής Ε­πι­τρο­πής που προ­η­γή­θη­καν;

  Πως θα προ­σέλ­θει ο Συ­νο­δι­κός α­πε­σταλ­μέ­νος της Εκ­κλη­σί­ας της Ελ­λά­δος να συμ­με­τά­σχει στην δι­α­πραγ­μά­τευ­ση του νέ­ου κει­μέ­νου της Ε­πι­τρο­πής, ό­ταν δεν έ­χει εγ­κρι­θεί Συ­νο­δι­κά το προ­η­γού­με­νο, το ο­ποί­ο μά­λι­στα α­πο­τε­λεί και την βά­ση του ε­πι­κεί­με­νου δι­α­λό­γου;

  Ποια α­ξι­ο­πι­στί­α μπο­ρεί να έ­χει έ­νας τέ­τοι­ος δι­ά­λο­γος (υ­πό την συμ­προ­ε­δρί­α του Σε­βα­σμι­ω­τά­του Περ­γά­μου), ό­ταν α­δι­α­φο­ρεί για την Συ­νο­δι­κή έγ­κρι­ση των πο­ρι­σμά­των του εκ μέ­ρους των Το­πι­κών Ορ­θο­δό­ξων Εκ­κλη­σι­ών που με­τέ­χουν σ' αυ­τόν;

  Γι­α­τί δι­α­μαρ­τύ­ρον­ται για την «Ο­μο­λο­γί­α Πί­στε­ως», η ο­ποί­α α­πο­τε­λεί συ­νο­δι­κή συμ­με­το­χή του πλη­ρώ­μα­τος της Εκ­κλη­σί­ας, την ο­ποί­α έ­πρε­πε να ε­πι­δι­ώ­κουν και ό­χι να α­φο­ρί­ζουν; Αυ­τό δεν εί­ναι Ορ­θό­δο­ξη Εκ­κλη­σι­ο­λο­γί­α αλ­λά πα­πι­κή ι­ε­ρο­κρα­τί­α.

  Αυ­τήν την ι­ε­ρο­κρα­τι­κή «αυ­θεν­τί­α και το κύ­ρος των Συ­νο­δι­κών α­πο­φά­σε­ων» υ­πε­ρα­σπί­ζε­ται ο Μη­τρο­πο­λί­της Περ­γά­μου κι αυ­τό εί­ναι το «εκ­κλη­σι­ο­λο­γι­κόν δι­α­κύ­βευ­μα» για το ο­ποί­ο α­γω­νι­ά;

  Το ε­ρώ­τη­μα, το ο­ποί­ο μας συ­νέ­χει, εί­ναι πραγ­μα­τι­κά α­μεί­λι­κτο. Ό­χι, ό­μως, ό­πως το δι­α­στρέ­φει κα­τα­κλεί­ον­τας την ε­πι­στο­λή του ο Μη­τρο­πο­λί­της Περ­γά­μου, δι­ε­ρω­τώ­με­νος αν «υ­φί­σταν­ται Ορ­θο­δο­ξί­α και δόγ­μα­τα πί­στε­ως ά­νευ συ­νο­δι­κών α­πο­φά­σε­ων», αλ­λά ό­πως ι­σχύ­ει στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα· αν, δη­λα­δή, υ­φί­σταν­ται συ­νο­δι­κές α­πο­φά­σεις ά­νευ της Ορ­θο­δο­ξί­ας και των δογ­μά­των πί­στε­ως.

  Αυ­τό εί­ναι το α­λη­θι­νό δι­α­κύ­βευ­μα· η δι­α­φύ­λα­ξη της α­λη­θεί­ας και της α­κρι­βεί­ας της α­μω­μή­του ορ­θο­δό­ξου πί­στε­ώς μας, εκ­φρα­ζο­μέ­νης Συ­νο­δι­κώς υ­πό της Α­γι­ω­τά­της Εκ­κλη­σί­ας μας στα πλαί­σι­α της α­πρό­σκο­πτης λει­τουρ­γί­ας Της ως Αυ­το­κε­φά­λου Το­πι­κής Ορ­θο­δό­ξου Εκ­κλη­σί­ας.

  Αυ­τό το δι­α­κύ­βευ­μα δεν θα παύ­σου­με, χά­ρι­τι Θε­ού, να υ­πε­ρα­σπι­ζό­μα­στε και να δι­α­φυ­λάτ­του­με α­νε­πη­ρέ­α­στοι και ά­καμ­πτοι μπρο­στά σε εκ­φο­βι­σμούς, α­πει­λές και εκ­βι­α­σμούς. Ο προ­βλη­μα­τι­σμός των δύ­ο υ­ψη­λών ε­πι­στο­λο­γρά­φων εί­ναι α­θε­με­λί­ω­τος. Η ορ­θό­δο­ξη Εκ­κλη­σι­ο­λο­γί­α προ­σβάλ­λε­ται α­πό ι­ε­ρο­κρα­τι­κές τά­σεις που α­γνο­ούν το πλή­ρω­μα της Εκ­κλη­σί­ας, α­πό πε­ρι­φρό­νη­ση της ι­ε­ρο­κα­νο­νι­κής και Πα­τε­ρι­κής Πα­ρα­δό­σε­ως, ό­πως αυ­τή ο­ρι­ο­θε­τή­θη­κε στις Οι­κου­με­νι­κές και Το­πι­κές Συ­νό­δους για την στά­ση μας έ­ναν­τι των αι­ρε­τι­κών, αλ­λά και α­πό την ε­σχά­τως ε­νι­σχυ­μέ­νη υ­πε­ρό­ρι­α α­νά­μει­ξη σε θέ­μα­τα της αυ­το­κε­φά­λου Εκ­κλη­σί­ας της Ελ­λά­δος.

  Με εμ­πι­στο­σύ­νη στην Σε­πτή Ι­ε­ραρ­χί­α της Εκ­κλη­σί­ας μας πα­ρα­κα­λού­με υι­ι­κώς τον Μα­κα­ρι­ώ­τα­το Αρ­χι­ε­πί­σκο­πο και τους Σε­βα­σμι­ω­τά­τους Ποι­με­νάρ­χες μας να α­πο­φαν­θούν και να το­πο­θε­τη­θούν Συ­νο­δι­κώς, με τον φω­τι­σμό του Α­γί­ου Πνεύ­μα­τος, και να α­να­παύ­σουν το εν Χρι­στώ ποί­μνι­ό τους, που α­γω­νι­ά α­πλη­ρο­φό­ρη­το, α­να­μέ­νον­τας την φω­νή της Μη­τέ­ρας Εκ­κλη­σί­ας του. 

             Με­τά βα­θυ­τά­του σε­βα­σμού,

    Για την Σύ­να­ξη Κλη­ρι­κών και Μο­να­χών 

Αρ­χιμ. Μάρ­κος Μα­νώ­λης, Πνευ­μ. Προ­ϊ­στά­με­νος «Πα­νελ­λη­νί­ου Ορ­θο­δό­ξου Ε­νώ­σε­ως»
Αρ­χιμ. Χρυ­σό­στο­μος Πή­χος, Κα­θη­γού­με­νος Ι. M. Λογ­γο­βάρ­δας
Αρ­χιμ. Α­θα­νά­σι­ος Α­να­στα­σί­ου, Κα­θη­γού­με­νος Ι. M. Μεγ. Με­τε­ώ­ρου
Αρ­χιμ. Μά­ξι­μος Κα­ρα­βάς, Κα­θη­γού­με­νος Ι. M. Αγ. Πα­ρα­σκευ­ής Μη­λο­χω­ρί­ου Πτο­λε­μα­ΐ­δος
Αρ­χιμ. Θε­ό­κλη­τος Μπόλ­κας, Κα­θη­γού­με­νος Ι. Η­συχ. Α­γ. Αρ­σε­νί­ου, Χαλ­κι­δι­κή
Αρ­χιμ. Γρη­γό­ρι­ος Χατ­ζη­νι­κο­λά­ου, Κα­θη­γού­με­νος Ι. M. Αγ. Τρι­ά­δος Ά­νω Γατ­ζέ­ας Βό­λου
Αρ­χιμ. Σα­ράν­της Σα­ράν­τος, Ε­φη­μέ­ρι­ος Ι. N. Κοι­μή­σε­ως Θε­ο­τό­κου Α­μα­ρου­σί­ου Ατ­τι­κής
Πρω­το­πρ. Γε­ώρ­γι­ος Με­ταλ­λη­νός, Ο­μότ. Κα­θη­γη­τής Θε­ολ. Σχο­λής Πα­νε­πι­στη­μί­ου Α­θη­νών
Πρω­το­πρ. Θε­ό­δω­ρος Ζή­σης, Ο­μότ. Κα­θη­γη­τής Θε­ολ. Σχο­λής Πα­νε­πι­στη­μί­ου Θεσ­σα­λο­νί­κης
Γέ­ρων Ι­ε­ρο­μό­να­χος Ευ­στρά­τι­ος Λαυ­ρι­ώ­της
Πρε­σβύ­τε­ρος Α­να­στά­σι­ος Γκοτ­σό­που­λος, Ε­φη­μέ­ρι­ος Ι. Ν. Α­γί­ου Νι­κο­λά­ου Πα­τρών 


                 Ιερόν Ησυχαστήριον Παντοκράτωρος           

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ Κατά του Οικουμενισμού

                       Απρίλιος 2009 

         ΣΥΝΟΨΗ ΤΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ 



Με βάση τα λεχθέντα συνοπτικά, ομολογούμε και διακηρύσσουμε τά εξής: 


· 1. Η μοναδική οδός αληθινής θεογνωσίας και σωτηρίας είναι η πίστη στην Αγία Τριάδα, στο σωτηριώδες έργο του ενανθρωπήσαντος Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, και στην ιδρυθείσα από Αυτόν Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. 

· 2. Φυλάσσουμε αμετακίνητα και απαραχάρακτα όσα οι Απόστολοι εδίδαξαν και οι Πατέρες όρισαν και εθέσπισαν. Αποδεχόμαστε όσα αποδέχονται και καταδικάζουμε όσα κατεδίκασαν. 

· 3. Από τις αρχαίες αιρέσεις, που επιβιώνουν μέχρι σήμερα, καταδικάζουμε τον Μονοφυσιτισμό των Κοπτών, Συροϊακωβιτών και Αρμενίων, σύμφωνα με τις αποφάσεις της Δ' έν Χαλκηδόνι Οικουμενικής Συνόδου (451) και την διδασκαλία μεγάλων Αγίων Πατέρων, όπως του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού, του Αγίου Ιωάννου Δαμάσκηνου, του Μ. Φωτίου, ως και των ύμνων της λατρείας. 

· 4. Διακηρύσσουμε ότι ο Παπισμός είναι όχι μόνο αίρεση αλλά μήτρα αιρέσεων και πλανών. Σύνολος ο χορός των Πατέρων σε συνόδους, όπως η θεωρούμενη Η' Οικουμενική επί Μ. Φωτίου (879) και άλλες νεώτερες, αλλά και στα συγγράμματα τους καταδικάζουν τον Παπισμό ως αίρεση, διότι εκτός της εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος και εκ του Υιού (Filioque) παρήγαγε μέγα πλήθος πλανών, παλαιοτέρων και νεωτέρων. 

· 5. Τα ίδια ισχύουν, σε μεγαλύτερο βαθμό, για τον Προτεσταντισμό, ο οποίος ως τέκνο του Παπισμού κληρονόμησε πολλές αιρέσεις, προσέθεσε όμως και πολλές δικές του. 

· 6. Η νέα παναίρεση του 20ου αιώνος, ο Οικουμενισμός, προτεσταντικής κατ' αρχήν προελεύσεως, τώρα δε και παπικής ώς και «ορθοδόξου» αποδοχής είναι η χειρότερη αίρεση όλων των αιώνων. 
Στην διαχριστιανική του διάσταση προσβάλλει το δόγμα της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, διότι δέχεται ότι και οι αιρέσεις είναι εκκλησίες, νομιμοποιεί δηλαδή εκκλησιαστικά τις αιρέσεις. Καμμία εκκλησία κατά τους Οικουμενιστάς δεν δικαιούται να διεκδικήσει αποκλειστικά για τον εαυτό της τον χαρακτήρα της καθολικής και αληθινής Εκκλησίας. Κάθε μία είναι μέρος της Εκκλησίας, όχι ολόκληρη η Εκκλησία. Όλες μαζί συναποτελούν την Εκκλησία. Το βάπτισμα σε οποιαδήποτε «εκκλησία» αναγνωρίζεται ώς έγκυρο. Η συμμετοχή της Ορθοδόξου Εκκλησίας στο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών», αυτή καθ' εαυτή, ως πράξη, σημαίνει απόρριψη της εκκλησιολογικής της αυτοσυνειδησίας, ως της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, και υιοθέτηση αυτής της νέας εκκλησιολογίας του Οικουμενισμού. 
Στην διαθρησκειακή του διάσταση ο Οικουμενισμός θεωρεί ότι και οι θρησκείες του κόσμου αποτελούν οδούς σωτηρίας. Ο άνθρωπος σώζεται όχι μόνον έν Χριστώ μέσα στην Εκκλησία, αλλά και έκτος αυτής. Προσβάλλεται επομένως το θεμελιώδες δόγμα της μοναδικής εν τω κόσμω Αποκαλύψεως του Θεού εν τω προσώπω 'Ιησού Χριστού και της δια του έργου Αυτού μοναδικής δυνατότητος σωτηρίας. 

· 7. Όσοι εκ των Ορθοδόξων, κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί, δέχονται και κηρύσσουν την παναίρεση του Οικουμενισμού «γυμνή τή κεφαλή» θέτουν ουσιαστικώς εαυτούς εκτός της Εκκλησίας. Οι ανωτέρω έχουν μεγάλη ευθύνη, διότι 

α) αμφισβητούν έμπρακτα την ορθοδοξοπατερική μας Παράδοση και Πίστη· 

β) σπέρνουν την αμφιβολία στιςκαρδιές του ποιμνίου και κλονίζουν πολλούς, οδηγώνταςτους σε διαιρέσεις και σχίσματα· 

γ) παρασύρουν μέρος τουποιμνίου στην πλάνη και μέσω αυτής στον πνευματικό όλεθρο. Διακηρύσσουμε λοιπόν ότι για τους λόγους αυτούςοι κινούμενοι σ'αυτήν την οικουμενιστική ανευθυνότητα,όποια θέση καί αν κατέχουν στον εκκλησιαστικό οργανισμό, αντιτάσσονται στην Παράδοση των Αγίων μας και συνεπώς βρίσκονται σε αντίθεση μαζί τους. Γι' αυτό η στάση τους πρέπει να καταδικάζεται και να απορρίπτεται από το σύνολο των Ιεραρχών και τον πιστό λαό. Όσοι συμπράττουν ή συμφωνούν είναι και αυτοί καταδικαστέοι. 

· 8. Εμείς πιστεύουμε και ομολογούμε ότι μόνον έν Χριστώ υπάρχει η δυνατότης της σωτηρίας. Οι θρησκείες και οι αιρέσεις οδηγούν στην απώλεια. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι απλώς η αληθινή Εκκλησία είναι η μόνη Εκκλησία. Μόνον αυτή διεφύλαξε πιστά, χωρίς καινοτομίες, των Αποστόλων το κήρυγμα και των Πατέρων τα δόγματα. Μόνον εντός αυτής ενεργεί η Χάρις του Αγίου Πνεύματος.Στις αιρέσεις του Μονοφυσιτισμού, του Παπισμού, του Προτεσταντισμού και του Οικουμενισμού δεν υπάρχει Άγιο Πνεύμα. Όλα είναι αχαρίτωτα· χωρίς την χάρη του Αγίου Πνεύματος δεν έχουν ούτε Ιερωσύνη, ούτε Βάπτισμα, ούτε άλλα μυστήρια. 

· 9. Ή Εκκλησία είναι αυστηρή στη ρύθμιση των σχέσεων με τους αιρετικούς από αγάπη και για θεραπευτικούς λόγους· εν πρώτοις για να συνειδητοποιήσουν την πλάνη και να ιαθούν, αλλά και για να μη νοσήσουν τα υγιή μέλη της. Έφ' όσον εξακολουθούν να παραμένουν στην πλάνη, αποφεύγουμε την μετ' αυτών πνευματική κοινωνία, ιδιαίτερα τις συμπροσευχές. Οι ιεροί κανόνες απαγορεύουν όχι μόνο τα συλλείτουργα και τις εντός των ναών συμπροσευχές, αλλά και τις απλές συμπροσευχές σε ιδιωτικούς χώρους. 

· 10.Είναι λάθος να γίνεται λόγος για ένωση των εκκλησιών. Η Εκκλησία είναι μία και αδιαίρετη. Οι αιρετικοί πρέπει να ενωθούν με τήν Εκκλησία, αποκηρύσσοντες την πλάνη. Δεν νοείται αληθινή ένωση, ενώ υπάρχει η πλάνη. Η κανονική ακρίβεια απαιτεί την αποδοχή των αιρετικών διά Βαπτίσματος, διότι το προηγούμενο «βάπτισμα», χωρίς την Χάρη του Παναγίου Πνεύματος, το όποιο ενεργεί εντός της Εκκλησίας, όταν ο τελετουργός έχει κανονική Ιερωσύνη και το μυστήριο τελείται ορθώς, δεν είναι βάπτισμα· είναι ανύπαρκτο και ανυπόστατο. 

· 11. Όταν κινδυνεύει η πίστη με την υποστήριξη παλαιών ή νέων αιρέσεων, τις όποιες υποψιθυρίζει ο Διάβολος, για να αποκόψει τους πιστούς από την Εκκλησία, τότε όλοι οι πιστοί οφείλουν να ομολογούν και να διακηρύσσουν την αλήθεια των δογμάτων, ιδιαίτερα όμως οι ποιμένες, που οφείλουν να εκδιώκουν τους λύκους από την αυλή των προβάτων, και οι μοναχοί, οι όποιοι, με την δικαιολογημένη ευαισθησία τους σε θέματα πίστεως, αναδείχθηκαν σε στύλους και προμάχους της Ορθοδοξίας. 

           Σύναξη Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών          

ΙΜΙΑ : Zώσα προσωπική βιωματική μαρτυρία περί του «θερμού επεισοδίου» στα Ίμια τον Ιανουάριο του 1996

"Μου ζητήθηκε να εκφράσω τα προσωπικά βιώματα, τη ψυχική φόρτιση και τη συναισθηματική έκρηξη, «το κροτάλισμα της καρδιάς των Ελλήνων ανδρών του Π.Ν.» που έζησα εμπλεκόμενος ή μάλλον μαχόμενος κατά την διάρκεια του «θερμού επεισοδίου»· ως Έλληνας Μάχιμος Αξιωματικός του Π.Ν. στο νεοαποκτηθέν Α/Γ ΣΑΜΟΣ και ταυτόχρονα υπερασπιστής της Πατρίδος μας και της Σημαίας μας στα Ιμια το 1996. Δημοσιεύματα υπήρξανε πάρα πολλά με αναφορά και ενδελεχή ανάλυση στις τακτικές και στα σχέδια, αλλά και στις πολιτικές ευθύνες και στις προεκτάσεις, στα παρασκηνιακά πολιτικά «παιχνίδια» και στο ρόλο που παίξανε οι «σύμμαχοί μας». 
Πέραν αυτού όμως υπήρξε ελάχιστη η αναφορά στο ηθικό φρόνιμα των ανδρών που λάβανε μέρος, στην ψυχική δοκιμασία, στην εναλλαγή συναισθημάτων που κυριάρχησε και τούτο αποτελεί παράλειψη αναφοράς, μπορεί και αδικία για όλους τους Έλληνες, που ζήσανε έστω και με την σκέψη τους και την προσευχή τους την αγωνία, για την έκβαση, για την ντροπή και τον αποτροπιασμό, για την προδοσία και τον φόρο τιμής των Εθνομαρτύρων πεσόντων χειριστών του Ε/Π Π.Ν. 21. Αυτή η βιωματική αγωνία με την ένταση, τη σκέψη και την προσευχή, μάς έκανε κοινωνούς ...της παλαιάς λεβέντικης Ελλάδας, των Γιγάντων Εθνομαρτύρων μας, που θυσιάστηκαν για τα «Ιερά και τα Όσιά μας» για την Ελευθερία και το ξέπλυμα της ντροπής και της σκλαβιάς, για την νίκη του θανάτου και την Ανάσταση.
Πολλά θαυμαστά γεγονότα λάβανε χώρα τις ημέρες εκείνες, απίστευτα για τα μάτια τα δικά μας, αλλά ακόμη περισσότερο απίστευτα και για τα αυτιά εκείνων που ζητήσανε αργότερα να μοιραστούν τις εμπειρίες μας, τις εντυπώσεις μας, τις αγωνίες μας. Άξιον Θαυμασμού αποτελεί σήμερα στις μέρες μας να βλέπουμε στιγμές μεγάλης λεβεντιάς, ζηλευτής ρωμιοσύνης και παλικαριάς, τέτοιες που ούτε στα πιό αισιόδοξα όνειρα των αγαπόντων την Πατρίδα ονειροπόλων Ελλήνων, δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν· εκείνων που απογοητεύονται για την «κατάντια του νεοέλλ!ηνα της καφετέριας και της τεμπελιάς». 

Άξιον θαυμασμού και συγκινήσεως βλέποντας το βράδυ εκείνο της έντασης, τα φορτηγά του Ν.Σ., ολονύκτια να πηγαινοέρχονται στο Ναύσταθμο με βοή και ταχύτητα, χωρίς φρένα η και χωρίς φώτα, γεμάτα πυρομαχικά η και καύσιμα από τους ναύτες του Ν.Σ. -που άλλοτε τεμπελιάζανε και άλλοτε κοιμόντουσαν στις βάρδιες η και την κοπανούσανε ακόμη,- με σβελτάδα, επιδεξιότητα και άκαμπτο φρόνημα κούρασης ψυχής και σώματος. Διαταχθήκανε να μεταφέρουν ολονύκτια πυρομαχικά, υλικά και καύσιμα για την ανάληψη πλήρης επιχειρησιακής ετοιμότητας απόπλου της φρεγάτας ΑΙΓΑΙΟΝ που διέκόψε τις εργασίες επισκευής ΠΕΑΚ για να αποπλεύσει στις 0300 την 31 ΙΑΝ 1996, «ανοίγοντας» τα σχέδια επιχειρήσεων που είχαν διαταχθεί και να ενσωματωθεί στή θέση «ακροβολισμού». Άξιον Θαυμασμού αποτελεί το γεγονός ότι παρά την απειλή του πολέμου οι άνδρες Αξιωματικοί, Υπαξιωματικοί, και στρατευμένοι, κατόπιν πολεμικής ανακλήσεως επιστρέφανε στα πλοία του στόλου, όσο γρηγορότερα μπορούσαν, με οποιοδήποτε μέσον, άλλοι δακρυσμένοι και άλλοι χαρούμενοι, προφέροντας στα χείλη τους και στην καρδιά τους το «πόλεμος, πόλεμος, θα τους τσακίσουμε…» και βέβαια όχι από μίσος ούτε από εκδικητικότητα, αλλά από αγανάκτηση και ενθουσιασμό, από περηφάνια και λεβεντιά, γιατί ο Έλληνας δεν θέλει να αδικεί, αλλά δεν επιτρέπει και την αδικία, ούτε για σπιθαμή γής αλλά ούτε και για απομακρυσμένο άγονο κατσάβραχο της θάλασσας. Το θαυμαστό είναι ότι κανείς δεν απουσίασε, κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε, κανείς δεν δείλιασε, αλλά πληροφορήθηκα ακόμη ότι και κάποιοι που είχανε αναρρωτική άδεια για διάφορες ελαφρές ασθένειες, δώσανε το πολεμικό παρόν στο πολεμικό σάλπισμα, και προκαλέσανε τον θαυμασμό και τη ρίγη συγκινήσεως των ανωτέρων τους. Άλλοι πάλι διακόψανε από μόνοι τους τις κανονικές άδειές τους και επιστρέφανε στην υπηρεσία τους από τον τόπο των διακοπών τους, πρίν ακόμη φτάσει η διαταγή της ανάκλησής τους. Τούτη η πύρωση της καρδιάς και η ανάφλεξη της λεβεντιάς, δεν οφείλονταν σε έκρηξη παρορμιτισμού η και άγονου επιφανειακού ενθουσιασμού, αλλά στην χρόνια θρασύδειλη τακτική παραβιάσεων και ενοχλήσεων των Τούρκων στο Αιγαίο, είτε με σκάφη θαλασσίων ερευνών, είτε με ακταιωρούς, είτε με τους θρασύδειλους ψαράδες τους, αλλά και με τα μαχητικά τους ακόμη τα οποία τα ζούσαμε χρόνια «στο πετσί μας», με αγανάκτηση και αποστροφή και δεν τα ανεχόμαστε, διότι για μας είναι υποχώρηση και παράδοση Εθνικών δικαιωμάτων και ιδανικών στους Τούρκους· και πάντοτε αναρωτιόμασταν πότε θα έρθει η ώρα, να τους δείξουμε ότι είμαστε άξιοι απόγονοι των εθνομαρτύρων πατέρων μας του Μιαούλη, του Κουντουριώτη, του Κανάρη και όλων των αγνώστων αφανών Ελλήνων ηρώων μας. Διότι θαυμαστή παράδοση ανδρείας και λεβεντιάς κουβαλάμε και δεν είναι τυχαίο γεγονός που κάθε πολεμικό πλοίο, φέρει όνομα λαμπρής ιστορίας, νίκης, θυσίας, πατριωτισμού και ηρωισμού, και τούτο αποτελεί ξεχείλισμα ιστορίας ξεχείλισμα ανδρείας, υπέρβαση λεβεντιάς διότι πάντοτε οι «μια φούχτα Έλληνες» με την Πίστη τους σε Αληθινό Θεό κάνανε το θαύμα, το απίστευτο, το αναπάντεχο, θαύμα μόνο για εκείνους βέβαια που είναι ορθολογιστές και μετράνε τις αξίες και τις δυνάμεις με τα νούμερα και τους εξοπλισμούς και όχι με την παλικαριά το ανδρείο φρόνημα και την ελεύθερη ψυχή που αψηφά, περι! γελά αλλά και κοροϊδεύει και τον ίδιο το θάνατο.
Μετά τον απόπλου των πλοίων και την έξοδό τους από την Ψυτάλλεια, ο Εθνικός μας Ύμνος ηχούσε από τα μεγάφωνα, όπου τον υποδεχόμασταν με ρίγη συγκινήσεως και δάκρυα χαράς και με χαμόγελο στα πρόσωπά μας, αλλά και κάποιοι με σιγανή φωνή και μεγάλη κατάνυξη ψάλανε το «Υπερμάχω Στρατηγό τα νικητήρια…» προς την Προστάτιδα Παναγία μας, που πάντοτε υπερασπιζόταν την Ελλάδα μας. Μετά αυτού πολεμικός συναγερμός στα μεγάφωνα και όλοι στις θέσεις τους με εγρήγορση, με συγκίνηση, με καρδιοχτύπι αλλά και νηφαλιότητα και καθαρό μυαλό, χαμογελαστοί και λεβέντες, επεξεργαζόμασταν όλες τις πληροφορίες και τις εξελίξεις όλες τις υποκλοπές και το εξελισσόμενο σχέδιο δράσης. Το πολεμικό σήμα που «πέρασε» από την Κ-11 του Γ.Ε.Ν. με την ευχή του ΑΓΕΝ και την προσδοκία να φανούμε αντάξιοι της ένδοξης ιστορίας του Π.Ν. καθώς και την ευχή για την Βοήθεια του Θεού στις εξελισσόμενες επιχειρήσεις, μάς έφερε δάκρυα, τρέμουλο στα πόδια, ρίγος πατριωτισμού, λεβεντιά, Χάρη Θεού, αλλά και αγανάκτηση και αποστροφή για το Τούρκικο θράσος. Ήμασταν πλέον σίγουροι ότι πάμε για πόλεμο, γνωρίζαμε ότι γράφαμε ιστορία, αλλά το ηθικό των ανδρών γινόταν ακόμη πιο υψηλό και ακόμη πιό άκαμπτο. Τούτες οι στιγμές ήτανε φοβερές και θαυμαστές διότι ώρες ολόκληρες παραμέναμε πανφυλακή στις θέσεις συναγερμού, ακούραστα χωρίς διόλου ραθυμία και τεμπελιά. Αλλά και οι τεμπέληδες οι ναύτες και οι «κοπανατζήδες του καφέ και του τσιγάρου», οι μέχρι πρότινος αδιάφοροι για τα πολεμικά συστήματα και τις τακτικές πολέμου, παρέδωσαν όλον τον εαυτόν τους ως «θυσία ευάρεστη» ενώπιον Θεού και Έθνους στο πολεμικό κάλεσμα της Πατρίδας μας και με συνοπτικές διαδικασίες ενημερώνονταν στα οποιοδήποτε πόστα τους, είτε πύργο πυροβόλων, είτε Κέντρο Παρακολούθησης Μάχης, είτε Οπτήρες στη Γέφυρα, είτε Μηχανικοί στα Μηχανοστάσια, αλλά και στο Μαγειρείο ακόμη η βάρδια και η προσφορά γινόταν με σβελτάδα, με παλικαριά, με μεγάλη κατάνυξη και Ύμνους προς την Παναγία μας και την Ελλάδα μας. Η γεμάτη ρίγη, ζωηρή, κοφτή, παλικαρίσια αναφορά των στόχων, πρόδιδε τα σκιρτήματα της καρδιάς τους, πρόδιδε την θέλησή τους να βοηθήσουν όσο καλύτερα μπορούσαν το έργο του πλοίου. Το άξιον θαυμασμού, που μέχρι το επόμενο πρωί, όσα τα πληρώματα σε θέσεις πολεμικού συναγερμού, ήταν με ξηρά τροφή και ακούραστα, παρά την ολονύκτια αγρυπνία και αν για οποιονδήποτε υπήρχε λόγος να «κατέβει για λίγο από το πόστο του για λόγους ανθρώπινης φύσεως», η επαναφορά του ήτανε αστραπιαία και αποφασιστική. Παγερές οι νύχτες εκείνες του χειμώνα, αλλά δεν μας άγγιξε το κρύο, ούτε η αϋπνία, ούτε η πείνα, ούτε η απουσία από τα σπίτια μας, ούτε οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες· παρά μόνο η προδοσία για την υποστολή της σημαίας μας στα Ίμια, η προδοσία για την «λάθος τακτική των Ο.Υ.Κ.» η προδοσία για την παράδοση δικαιωμάτων στους Τούρκους, η προδοσία για τίς αμφισβητούμενες πλέον «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο και στις βραχονησίδες· που μπορεί να είναι ακατοίκητες, αλλά όχι αχώριστες από την λαμπρή ιστορία μας, διότι χύθηκε πολύ δάκρυ και πολύ αίμα από τους αδελφούς μας και πατέρες μας Εθνομάρτυρες, για να είναι σήμερα Ελληνικά και Ελεύθερα.

Πληροφορούμασταν από τα τακτικά δίκτυα επικοινωνιών την τακτική κατάσταση και διαπιστώναμε ότι είχαμε το τακτικό πλεονέκτημα αιφνιδιασμού στο Αιγαίο, αφού η βόρεια ομάδα κρούσεως είχε στοχοποιήση την βόρεια ομάδα των Τούρκικων Α/Τ που κινούνταν προς τα Νότια. Μάταια περιμέναμε να δοθεί εντολή από το δίκτυο για βολή των βλημάτων και καταστροφή της βόρειας ομάδας. Εμείς ως ομάδα Α/Γ κινηθήκαμε νότια Ύδρας και περιμέναμε διαταγή για πλεύση, σύμφωνα με το σχέδιο «Ε», για επιβίβαση και μεταφορά πεζοναυτών, σε περιοχή για ανακατάληψη ΝήσοÏ! … από τις Τούρκικες δυνάμεις. Η νότια ομάδα κρούσεως κινήθηκε προς τα Ιμια όπου είχε ανακτήσει πλήρη τακτική εικόνα και πλήρη στοχοποίηση και μετά αυτού, έτοιμοι για βολή βλήματος. Κάποια μικρότερα σκάφη, πυραυλάκατες, κανονιοφόροι, περιπολικά, είχανε αναπτύξει περιπολία γύρω από τα Ιμια επειδή υπήρχε η πληροφορία για πιθανή απόβαση Τούρκων κομάντο στις βραχονησίδες. Μέσα στο κρύο και στη νύχτα, ώρες ατέλειωτες, αγήματα οπλισμένα ναυτών και υπαξιωματικών, παραμένανε με τα παγωμένα G3 και με το χέρι στην σκανδάλη στα ρέλια των πλοίων για οπουδήποτε απαιτηθεί να ρίξουν.
Κάποια στιγμή μέσα στην προχωρημένη νύχτα, και ενώ εκτελούσα καθήκοντα Αξιωματικού Φυλακής Γέφυρας, ο Κυβερνήτης του πλοίου, με πλησίασε ιδιαιτέρως και με σπασμένη, ραγισμένη φωνή, μπορεί και με δάκρυα, -δεν είδα λόγω απουσίας φωτισμού,- μού είπε· «Μαρίνο..…μας πήραν το νησί.....», και χάθηκε από μπροστά μου γρήγορα, βγαίνοντας στην δεξιά βαρδιόλα… προφανώς να μείνει μόνος. Αστραπιαία κρύος ιδρώτας με έλουσε και με διαπέρασε ρίγος σε όλο μου το σώμα, ταυτόχρονα ένα βουβό κλάμα με αναφιλητά, με ανάγκασε να τραβηχτώ προς τα πίσω, στη σκοτεινή γέφυρα του πλοίου για να μην με δούνε, να μην με καταλάβουν. Κάλυψα το πρόσωπό μου με τα χέρια μου και έκλαιγα, έκλαιγα, έκλαιγα, γοερά και με αναφιλητά. Τα πόδια μου τρεμάμενα, οχι από φόβο αλλά από το πνίξιμο της αγανάκτησης, της αδικίας της κατάντιας και της ντροπής, πώς μέσα από τα χέρια μας, πήραν το νησί... Δεν το είπα σε κανέναν φοβούμενος την «πτώση» του υψηλού ηθικού. Μαθεύτηκε όμως λίγο αργότερα…
Δεν θυμάμαι μετά πόση ώρα με ενημερώσανε για την πτώση του Ε/Π Π.Ν.21 άλλοι λέγανε ότι μας το ρίξανε, άλλοι ατύχημα, όλοι προσπαθούσαμε να καταλάβουμε από την ακρόαση των δικτύων την κατάσταση που επικρατούσε και τις πιθανές εκδοχές. Αισθανόμασταν την ευθύνη και την αγωνία όλων των Ελλήνων στο «πετσί μας», αισθανόμασταν την αγωνία, το καρδιοχτύπι, τα δάκρυα αλλά και το πείσμα και την απογοήτευση· και οι σκέψεις δεν αφήνανε περιθώρια ούτε για χαλάρωση ούτε για ψυχική ξεκούραση.
Κάποια στιγμή κοντά στις πρώτες πρωινές ώρες, δόθηκε απομάκρυνση όλων των αγημάτων από τις βραχονησίδες με την ταυτόχρονη διαταγή για υποστολή της Ένδοξης Ελληνικής Σημαίας από την Ελληνική Βραχονησίδα .Ήταν τόσο απίστευτο το άκουσμα στο δίκτυο, που οι τακτικοί διοικητές και κυβερνήτες πλοίων ζητούσαν ξανά την επιβεβαίωση και την αξιοπιστία της πηγής και της διαταγής από το δίκτυο. Μείναμε άφωνοι, μείναμε εκστατικοί, σαστισμένοι, παγωμένοι, απορημένοι, προδομένοι, ντροπιασμένοι, απίστευτη η εξέλιξη, απίστευτη υποχώρηση και αμφισβήτ! ηση των Ελληνικών αιματοβαμμένων βραχονησίδων. Μονομιάς σκύψαμε το κεφάλι ντροπιασμένοι, και άκρα σιωπή ξεκίνησε από το φωνητικά δίκτυα και απλώθηκε στις γέφυρες των πλοίων, στα Κ.Π.Μ., στα Καρρέ Αξιωματικών, Υπαξιωματικών, στην τραπεζαρία Πληρώματος. Δεν μας άγγιξε η κούραση της αϋπνίας και μας «τσάκισε» μονομιάς η προδοσία της παράδοσης Ελληνικής γης στους Τούρκους. Δεν μας άγγιξε το ότι πηγαίναμε για πόλεμο, και μας «γκρέμισε» η προδοσία από τους «ηγέτες» μας. Δεν μας άγγιξε η παγωνιά της νύχτας και η υπερένταση και μας «ισοπέδωσε» μονομιάς η προδοσία της υποστολής της Ένδοξης Ελληνικής Σημαίας. Αστραπιαία, ασήκωτο βάρος πλάκωσε τις ψυχές μας, τις καρδιές, τις συνειδήσεις μας. Θυμάμαι χαρακτηριστικά και έντονα το ξημέρωμα εκείνης της ημέρας· ήτανε έντονα γκρίζο, βαθύ νεφελώδες, χωρίς ήλιο, η θλίψη απλωνότανε παντού στη φύση, στα δέντρα στα πουλιά. Όλοι οι άνδρες του Π.Ν. ήμασταν σκυθρωποί, αμίλητοι, μελαγχολικοί, ντροπιασμένοι, ήτανε μία Μεγάλη Παρασκευή του Έθνους και της Ιστορίας μας. Ήμασταν σταυρωμένοι και εγκλωβισμένοι στην προδοσία. Δεν σκεφτόμασταν ποίοι φταίνε, ποι! οι μας «πουλήσανε», παρά μόνο την ντροπή και την αγανάκτηση. Καμαρώναμε στο παρελθόν ότι το Π.Ν. δεν είχε ποτέ υποστείλει την Ένδοξη Σημαία του, αλλά το πράξαμε τότε. Αισθανόμασταν ότι προδώσαμε την Ελλάδα, το Έθνος μας τους Ήρωες εθνομάρτυρές μας.
Μετά τόσα χρόνια έχοντας καταλαγιάσει τα συναισθήματα, οι σκέψεις, οι εντάσεις, αισθάνομαι περήφανος που με αξίωσε ο Θεός να είμαι Έλληνας και Χριστιανός και που συμμετείχα στην πολεμική επιχείρηση στα Ιμια, όπου ήμασταν αποφασισμένοι να υπερασπιστούμε την Πατρίδα μας. Εκείνα τα «σπασίματα της καρδιάς μας» αποδειχθήκανε κατά πολύ ανώτερα από όλη τη χλιδή του κόσμου τούτου, διότι υπηρετήσαμε ύψιστα, αθάνατα, αιώνια ιδανικά και ιδεώδη Αληθούς Πίστεως, Πατρίδος, παραδόσεως και λαμπρής ιστορίας. Εκείνα τα «σπασίματα της καρδιάς μας» της νύχτας εκείνης, μας κάνανε ανδρειότερους, γενναιότερους, δυνατότερους, ανίκητους, πιο ελεύθερους, πιο τολμηρούς, να αψηφούμε το θάνατο και να χαιρόμαστε την Ζωή. Αντιληφθήκαμε την ΑΞΙΑ της «ισχύς εν τη ενώσει» και ακόμα σε τέτοιες στιγμές παραμερίζονται τα ανθρώπινα πάθη, οι μεταξύ μας έχθρες και αντιπάθειες και γινόμαστε γροθιά μπρος στην Τούρκικη θρασυδειλία. Ήμασταν έτοιμη για τόν υπέρτατο σκοπό της ύπαρξής μας, δηλαδή της θυσίας τής ζωή μας, για τις οικογένειές μας, για τις οικογένειες όλων των Ελλήνων, για «τα ιερά και τα όσιά μας» ! και για τούτο θεωρούμαστε «τῃ προαίρεση Εθνομάρτυρες», εφόσον κρινόμαστε σύμφωνα με την προαίρεση της καρδιάς μας και όχι σύμφωνα με την έκβαση της πράξεως. Αισθάνομαι περήφανος που ο Θεός μού έδωσε τις αληθινές αξίες του Έλληνα, Αληθινή Πίστη, αξιοπρέπεια και συνείδηση, επίγνωση της αποστολής μου και ανδρείο φρόνημα, ακεραιότητα ήθους και αξιοπρέπεια, αθάνατες αξίες «θρεμμένες με το αντρειωμένο γάλα της παράδοσης και της ανδρειοσύνης»Κόντογλου που μας καθιστούν μοναδικούς στον κόσμο για την λεβεντιά μας και τον ηρωισμό μας. Αισθάνομαι περήφανος που μέσα από την υπηρεσία μου στην Πατρίδα μου, γνώρισα ότι η αξία του ανθρώπου δεν έγκειται στην οικονομική επιφάνεια, στους τίτλους ευγενείας και στο αξίωμα, αλλά στο ήθος στην ακεραιότητα χαρακτήρα και στην λεβεντιά, βασικά και παραδοσιακά χαρακτηριστικά των προγόνων μας των Ελλήνων, σε εκείνους που χαρακτηριστήκανε ήρωες και που πολεμήσανε και υποτάξανε τον θαυμασμό και την παραδοχή όλου του κόσμου. Δικαίως ο Πρωθυπουργός UΚ Τsortsil όρισε ότι ¨οι ήρωες πολεμούν σαν τους Έλληνες¨. Τέλος αισθάνομαι περήφανος που κατάλαβα ότι πολλοί ήταν εκείνοι οι μορφωμένοι ηγέτες που προδώσανε όλα τα ιδανικά τους για προσωπικές φιλοδοξίες και κακές σκοπιμότητες και καταντήσανε να ξεφτιλίζονται, να κατακρίνονται και να κολάζονται αιώνια στις συνειδήσεις του κόσμου και στην ιστορία. Πολλοί ήταν και εκείνοι οι αγράμματοι ανώνυμοι, που με την λεβεντιά τους και την αυτοθυσία τους, λαμπρύνανε το Έθνος μας στους απελευθερωτικούς αγώνες και μας χαρίσανε την σημερινή ελεύθερη Ελλάδα και αναπαύονται δικαιωμένοι, απολαμβάνοντας τιμές και δόξες από όλους τους Έλληνες σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου και της ιστορίας.
Τούτη η κατάθεση ψυχής, αποτελεί χρέος, φόρος τιμής, αγάπης και αφοσίωσης απέναντι στην Ελλάδα μας, απέναντι στους Ήρωες που θυσιαστήκανε μέχρι της τελευταίας ρανίδας του αίματός τους, για να ζούμε εμείς σήμερα ελεύθεροι.

Τούτη η κατάθεση καρδιάς αποτελεί φόρος τιμής και απέναντι σε όλους τους νεοέλληνες που αγωνιούν για την ιστορία της και εργάζονται με τον δικό τους τρόπο να διατηρηθεί η φλόγα του ανδρειωμένου Έλληνα και να διαδοθεί παντού το μήνυμα της λεβεντιάς, της αρετής, αλλά και της τόλμης, για την αληθινή ελευθερία".

                                                                                            
                Του Μαρίνου Ριτσούδη
       Απόστρατου Μάχιμου Υποπλοίαρχου                              
               ΣΝΔ τάξεως 1990                                                (Tρωκτικό)